Skip to content

Column 420

October 15, 2011

STOEL VAN DE WEEK

Het flutstoeltje waarop Franky Vercauteren dinsdagavond even steun zocht, net nadat hij met Racing Genk kampioen was geworden in het groot voetbal, afdeling België.

Doorgaans wordt zo’n stoeltje hooguit beloond met de aanblik van een zweterig achterste dat zich, gelukkiglijk in een broek verpakt, een tiende van een seconde later op het stoeltje neerploft. Doch niet zo dinsdagavond. Het stoeltje zag wat geen enkele van de tientallen driftig flitsende fotografen exact wist vast te leggen: het welhaast bloedloze gelaat van een man die net uit de doden was opgestaan. 

Op Standard doen ze niet aan flutstoeltjes. Fauteuils, meneer. Voorgevormde grandeur. Lakei wordt prins, heel even. Zo hoort dat, in een wereld waarin een centimeter dodelijk kan zijn. Gladiatoren sterven graag groots.

De Bleeckere fluit af, daverend omarmt Genk de titel, in stilte triomfeert een stoeltje.

 

VASTSTELLING VAN DE WEEK

De zon is even verslavend als drugs.

Dat heeft, zo las ik deze week in deze krant, een professor aan de Luikse universiteit uitgevogeld. Welnu: respect. Je moet het maar doen. Toen ik dat las, dacht ik meteen: laat ik die Gérald Piérard maar eens in het zonnetje zetten, doch niet al te lang.

Wie zonnebankt of -klopt, wordt er fysiek én mentaal afhankelijk van, stelt de professor. Net zoals met sigaretten, alcohol en cocaïne: het shot is alles. Een shot kankerverwekkende, ultraviolette straling. Beloning, vertroosting, verdwazing.

Kijk, net dààrom blijf ik uit de zon. Drugs, brrr – en ik kan het weten. Bovendien: van te veel zon word ik onwel. Mijn bloed gaat koken, mijn hoofd smelt, mijn systeem schakelt over op survival. Schaduw, zegt het dwingend, schaduw – en een biertje. Gutsend strompel ik naar de koelkast (die in de schaduw staat). 

Ik zie ze wel eens lopen, die speculozen mensen. On the sunny side of the street. Dartele junkies.

 

ELIO VAN DE WEEK

Di Rupo. Niet omdat hij na vijftig jaar nog altijd geen deftig Nederlands spreekt (voor Galliërs is onze taal nu eenmaal te moeilijk, las ik vorig weekend in deze krant – in tegenstelling tot voor pakweg Servische christenmensen met schouders zo breed als de Schelde bij Vlissingen), wél omdat hij het land een federale regering zal schenken. Of niet, maar dat zal dan de schuld van de Vlamingen zijn.

Nee, aan Elio zal het niet liggen. Hij neemt zijn verantwoordelijkheid. Reeds na een jaartje nadenken. Hij sluit niemand uit, hij vrijt niemand op. Al is hij niet zo tuk op Waalse liberalen en Vlaamse republikeinen. Hij zal een nota schrijven die niet te nemen of te laten is. Al staat het de partijen vrij om die nota te nemen of te laten. Hij zal de nota openbaar maken, zodat alle Belgen die kunnen lezen. Al valt het nog maar te bezien of die Belgen die nota ook zullen begrijpen. Zelfs wat hij in het Frans zegt, moet in het Frans worden vertaald. (Ook dat ligt niet aan Elio. Dat ligt aan de parlementaire democratie – geen duidelijker man dan een dictator.)

Hoe lang het ook duurt: falen is geen optie. De grote leider van het grootste deel van de grootste politieke familie van dit kleine land is gedoemd. Na Elio valt het gordijn. Ik wed dat hij geen zin heeft in een zesde bedrijf van ‘De Stomme van Portici’.

 

OPDRACHT VAN DE WEEK

Maak tegen volgende week een zin met deze woorden:

– Paul Severs

– Lars von Trier

– Adolf Hitler

– bloot gat

en mail uw zin naar onderstaand adres. Je weet maar nooit.

Advertisements

From → Uncategorized

Leave a Comment

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: