Skip to content

Column 366

October 16, 2011

BEKENTENIS VAN DE WEEK

Ik heb ooit op een groots opgezet verjaardagsfeest een zeer betreurenswaardige versie van ‘Meisjes’ ten min of meer gehore gebracht, onder de titel ‘IJsjes’ – en reken maar dat er stevig gelikt werd, haha. 

Ik schaam mij er nog altijd een beetje voor. Niet zozeer omdat ik er als een volstrekte idioot bij liep – ’t is een verschijningsvorm waaraan ik niet ontsnap –, wel omdat ik het lied oneer heb aangedaan. Liedjes van Raymond verdienen beter. 

De eerste keer zag ik hem op een zondagmiddag in 1972, op de Vlaamsche televisie. Zijn gezicht was helemaal wit geschminkt en hij was de hoogst merkwaardige zanger van een lummelig groepje genaamd Louisette, dat ‘Maria, Maria, ik hou van jou’ de huiskamer in ramde. Vader zat dit schrikwekkend toonbeeld van zedelijk verval misprijzend aan te staren, moeder schonk vol plaatsvervangende gêne gauw nog een kopje thee in, en ik besefte: dàt wil ik later ook doen.

Het is niet helemaal gelukt. Lummelige groepjes genoeg, brallerige optredens genoeg, maar er schortte altijd wel wat aan. Om één iets te noemen: talent. 

Daar zal het bij Raymond niet aan gelegen hebben. De smeerlap kan niet alleen een aardig muziekje verzinnen, hij knutselt er ook altijd weer slimme teksten bij. ’t Is zo vaak raak. Van de troosteloze eenzaamheid in ‘Winterochtend’, over de bedrieglijke afstandelijkheid in ‘Twee Meisjes’, tot de ontroerende eenvoud in ‘Mama Moet Komen’: gefileerde ziel op een bedje van klank.

Hij wordt morgen zestig, Raymond. Ik zal hem een groot plezier doen en hem niet toezingen. 

 

VOETEN VAN DE WEEK

De hierbij afgebeelde exemplaren, toebehorend aan zijne eminente excellentie Vincent Van Quickenborne, minister van Zeer Veel.

Ik zal het maar meteen zeggen, geachte heer Van Quickenborne: ze zijn lelijk, uw voeten. Zoals de meeste voeten. Dat komt mede doordat er tenen aan zitten, en die zijn natuurlijk met voorsprong het meest afzichtelijke onderdeel van het menselijk lichaam – waren ze niet zo noodzakelijk, ik zou zeggen: afhakken, die handel, op naar een tenenvrije samenleving! (Vergeet dan wel niet uw schoenen een paar maten kleiner te kopen.)

Dat u zich vermeit in de nieuwste technologische snufjes, geachte heer Van Quickenborne, zullen we maar aan uw denkbeeldig jeugdig enthousiasme toeschrijven. Dat zie je namelijk wel vaker, bij dertigers, dat ze zich als gekken op allerhande nieuwerwetsigheden storten teneinde aan te tonen dat ze nog altijd helemaal mee zijn met het jonge volkje; datzelfde jonge volkje gunt zo’n dertiger evenwel geen blik, te druk als ze het hebben met jong volkje te zijn. Hooguit denken ze eens: wat een zielenpoot, die oude kletskop.

Maar dat u ons een foto van uw voeten opsolfert onder het mom van “ik wil gewoon transparant communiceren”, dat valt niet te vergeven. Als u dan toch iets wil tonen, toon ons dan uw realisaties.

 

DANKGEBED VAN DE WEEK

Heer,

Dank U voor de Koninklijke Belgische Voetbalbond. Dank U voor de raad van bestuur. Dank U voor de voorzitter, de eerste ondervoorzitter, de drie ondervoorzitters, de penningmeester-ondervoorzitter, de vier bestuurders en de directeur-generaal. Dank U voor de tien bondszetels. Dank U voor de 64 commissies. Dank U voor dit hoogst vermakelijk gezelschap dat ons in barre tijden toch altijd weer aan het lachen brengt. Dank U, dank U, dank U. 

Amen.

 

VRAAG VAN DE WEEK

U zat toch voor uw tv-scherm, mag ik hopen, afgelopen nacht om drie uur, voor de live-uitzending van de openingsceremonie van de Olympische Winterspelen?

Flink zo.

Advertisements

From → Uncategorized

Leave a Comment

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: