Skip to content

Column 320

October 17, 2011

MAN VAN DE WEEK

Kris Peeters, opperhoofd der Vlaamse bewindslieden. Als hij zijn mond opendoet, wordt er geluisterd – tot tweemaal toe zelfs, deze week.

De eerste keer zei de heer Peeters: “Als er meer gesproken wordt over de communicatie rond BAM dan over BAM zelf, dan is er iets mis.” Reeds de volgende dag liet Noël Slangen weten dat hij zich met zijn bedrijf terugtrok uit de communicatie rond BAM. Noël Slangen! Directeur van de Open VLD! Strategisch genie en zo! De man die slimmer is dan de toekomst! (Over BAM zal ik het maar niet hebben, om de simpele reden dat ik – ondanks een communicatie-inspanning waarvoor Noël Slangen zes miljoen euro mocht factureren – volstrekt niet weet wat BAM is. Iets met beton en lucht, geloof ik. Een biertje voor wie het mij uitlegt.)

De tweede keer dat de heer Peeters zijn mond opentrok, zei hij eenvoudig: “Een ernstige fout.” Waarna de VRT zich haastte om die fout nadrukkelijk toe te geven – en vervolgens ongetwijfeld in een donker kamertje een roedel half ontblote netmanagers van de riem gaf. De VRT! Die een fout toegeeft! Dat bastion van betrouwbaarheid! De tv-zendergeworden onfeilbaarheid! (Over die ernstige fout zal ik het wél even hebben: de 11 november-herdenking werd niet op het open net uitgezonden, doch op een soort van Geheim Kanaal dat zich enkel openbaart aan wie over een Rode Knop beschikt. Dat is lomp, grof en dom. Fatsoen is geen format.)

We kunnen dus besluiten: goed gesproken, van de heer Peeters!

 

VERPAKKING VAN DE WEEK

Ik wens Johan Boskamp van harte te feliciteren met deze verpakking en spreek hierbij de hoop uit dat er een elektrisch snoer uit zijn achterste komt, zodat ik hem – vanzelfsprekend tegen gepaste remuneratie – in december feestelijk verlicht in mijn voortuin kan zetten.

 

BEKENTENIS VAN DE WEEK

Ik wist niet dat de ons deze week ontvallen Wannes Van de Velde zo belangrijk was, is en voor altijd zal zijn.

Dat is ongetwijfeld grotendeels toe te schrijven aan mijn schrijnend gebrek aan culturele bagage – ik mocht van thuis alleen maar kijken naar Nonkel Bob, Tante Terry en Hier Spreekt Men Nederlands en in geen van deze programma’s kwam Wannes Van de Velde aan bod –, doch ook aan het feit dat de Kenners die hem thans zo massaal zo hardop zo belangrijk vinden dat jarenlang hooguit ondereen hebben gefluisterd, onder het meerwaarde verschaffende genot van enige bollekes. De tsunami aan lofbetuigingen die afgelopen week over de nietsvermoedende proleet in mij werd uitgekieperd, benauwde mij derhalve zodanig hevig, dat ik terstond in opperste twijfel verkeerde hoe het vege lijf te redden: diende ik naar mijn mansarde te vluchten dan wel bij nachte in de straten te verdwalen?

Het schoonst van al, temidden die kakelherrie, vond ik nog de reactie van Willem Vermandere, de aan kleigrond en natuursteen ontstegen westhoekse mens die, ver van alle meninghebbenden in alle grootsteden die onze natie rijk is, eenvoudigweg een blaasinstrument tevoorschijn haalde en ten afscheid van zijn “grote broer” een even ingetogen als mistroostig deuntje ten gehore bracht. En er vervolgens het zwijgen toe deed.

Waarna de onverbiddelijke nevel der vergetelheid over het land nederdaalde en het volk zich vergaapte aan de onzichtbare aandelen van Mireille Schreurs.

Advertisements

From → Uncategorized

Leave a Comment

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: