Skip to content

Column 342

October 17, 2011

CITAAT VAN DE WEEK

“Hij is zo lief als Bambi.”

Aldus sprak – maar dan vertaald uit het Servisch – gisteren in deze krant Gordana Jovanovic, de moeder van Standard-spits Milan. Ze zei ook nog dat haar zoon een stem als een nachtegaal heeft. Ik dacht meteen: die jongen moet naar het Songfestival.

Alleen moeders kunnen zoiets zeggen. Vaders dénken het hooguit – en dan nog enigszins schichtig en beschaamd, want stel je voor dat gedachten zichtbaar zouden zijn en iemand zou zien dat je als gezonde manskerel aan Bambi denkt. Brrr. Vaders mogen eigenlijk alleen aan Bambi denken als ze het geweer schouderen en met een welgemikt schot Bambi’s moeder omleggen. En dan nog.

Alleen zonen kunnen hun moeder zo’n uitspraak vergeven. Ze nemen het voor lief, als ze voortaan in de kleedkamer door hun medespelers of op het veld door duizenden supporters van de tegenpartij treiterig dan wel honend Bambi worden genoemd. Ze glimlachen eens en weten wel beter – mama’s koosnaampje kan nooit een scheldwoord worden. Zeker, soms happen ze naar iemands oor, maar dan wel op Bambiëske wijze. Want moeder kijkt toe. En zonen mogen honderden harten breken, maar nooit dat van de vrouw die hen ooit, op een koud laken in hel licht, schreeuwend gevierd heeft als het verlossende doelpunt. 

 

ADVOCAAT VAN DE WEEK

Dick.

Dick doet het. Hij gaat van die salonvoetballers een geducht team maken. Er moet wat brutaliteit bij, zegt hij, en dan zijn ze bij Dick aan het goede adres.

Brutaliteit. Zo had ik het nog niet bekeken. Akkoord, Vincent Kompany is dermate beleefd dat men hem steevast verwart met de huisknecht, maar jongens als pakweg Stijnen en Fellaini, die moet je toch niks meer leren? En die kerels die bij Ajax en AZ de troepen leiden, dat zijn toch ook geen waterjuffers? Om nog te zwijgen van verschrikkingen als Big Dan en De Nijdige Ninovieter. Peesjes, opgelet!

Maar goed, Dick kan het weten. Vertel hem wat. Krijger van vele oorlogen, opgeklommen tot Kleine Generaal. Weet hoe hij met miljonairs om moet – hij is er zelf een. Kan heel boos kijken en verdomd wild zwaaien. Driftige dirigent.

En toch, wed ik, is hij een opperbeste kerel. Een man met het hart op de juiste plaats – vlak achter zijn portefeuille. Een man die het goed met je voor heeft. Die je beter wil maken, nóg beter. Die je daar wil brengen waar je hoort: aan de top. Op het EK 2O12, bijvoorbeeld, alwaar we op die gedenkwaardige zomermiddag in Dnjepropetrovsk Oranje naar huis spelen en vervolgens in triomf in allerlei fonteintjes springen. 

Zoals Dick zei: “Het gaat om het plezier.”

 

MAN VAN DE WEEK

De heer C.A. uit Glabbeek, duidelijk geen Bambi.

Deze praktijkleerkracht in een school voor buitengewoon onderwijs heeft het begrip ‘vormingsmoment’ een nieuwe dimensie gegeven: hij stak een weerspannige jongen van veertien met z’n hoofd in een emmer mortel en vervolgens onder een ijskoude waterstraal. Ik vermoed dat de onderliggende les was: spoel uw gerief altijd af.

Er valt niks te vergeven, maar er valt wel te begrijpen. Dat is wat frustratie met je doet.

Waar zelfs niks te begrijpen valt, dat is bij de directie. Die stuurde de jongen die het voorval filmde van school. Daar bestaat een zeer lelijk woord voor dat ik hier evenwel niet ga gebruiken omdat naar verluidt ook minderjarigen deze column lezen. Daarom hou ik het bij: zielig zootje.

 

VRAAG VAN DE WEEK

Hebt u dat soms ook? Dat u precies in uwe kop verandert? Dat u blijkbaar dan toch iets moet gebruikt hebben? 

Laat het me weten. Discretie verzekerd. 

Advertisements

From → Uncategorized

Leave a Comment

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: