Skip to content

Column 284

October 25, 2011

JAAR VAN DE WEEK

2009 – waarvoor nu al mijn beste wensen, want je weet maar nooit dat ik dit jaar schielijk kom te overlijden. Of u, natuurlijk. De dood doet niet aan feestdagen. De dood is een zelfstandig ondernemer.

Ik stond het mij af te vragen, toen het aftellen gedaan was en wij plots in een nieuw jaar beland bleken: wat is er de afgelopen tien seconden gebeurd, dat de mensen zich thans in geflambeerde euforie tegen mij aandrukken en mij middels kussen dan wel schouderklopjes het allerbeste toewensen? Waarom nù? En wat als die klok voor of achter loopt? Is dit dan niet het beste bewijs dat het leven slechts een potsierlijke samenloop van nietige omstandigheden is?

Daarna liet ik mijn glas bijvullen en stortte ik mij in het feestgedruis, daarbij de gekke hoedjes niet schuwend. 

Moed overkómt je.

 

VASTSTELLING VAN DE WEEK

U koos Henin. 

Belg van het jaar, voor de tweede keer op rij.

Dat ze haar belastingen niet in België betaalt, vond u ook dit jaar geen punt. U dacht: ze is Belgisch en zegt af en toe dat ze fier is Belg te zijn, en dat volstaat, want als ík de kans kreeg dan betaalde ik mijn belastingen óók niet in België. Vaderlandsliefde light.

Pas op, ik val uw keuze niet af, hoor. Justine is, zoals u weet, al jaren mijn favoriet pittig kereltje en daar verbleekt een godin als pakweg Elodie Ouedraogo natuurlijk tegen. Wilskracht met een petje op: ziedaar ons aller ideaal.

Gespecialiseerde meninghebbenden buigen zich dezer dagen welbespraakt over de vraag of Henin dit jaar én de Olympische titel én de vier grandslamtoernooien kan binnenrijven. Er zijn er die menen van wel. Er zijn er ook die menen van niet. Ik hoop vooral dat Justine dit jaar gewoon weer een beetje lekkere ballen slaat en voorts een nieuw lief vindt. 

Zoals het leven mag zijn, als je zesentwintig bent.

 

ONTHULLING VAN DE WEEK

Ik heb de koopjes overleefd! Nù al! 

Donderdag heb ik mij ten enen male in de stad gewaagd. Een boekhandel, een kledingzaak en een speelgoedwinkel, meer durfde ik niet aan.

In de boekhandel was het ràzend kalm – en zo hoort het ook. Blijgemutst kocht ik er, jawel, een boek. Hierdoor enigszins gesterkt, begaf ik mij vervolgens naar de kledingzaak, teneinde er vanwege de drukte niks te kopen. Dat mislukte deerlijk, zodat ik reeds een kwartier later met een pullover buitenstapte. In een vlaag van overmoed waagde ik mij tenslotte in de speelgoedwinkel, alwaar ik één spellendoos wenste te kopen. Dat duurde een halfuur, inclusief negenentwintig minuten aanschuiven aan de kassa. 

Bericht aan mijn petekind: volgend jaar wordt het een boek.

 

GEBAAR VAN DE WEEK

De nieuwjaarsbrief van kroonprins Filip, vergezeld van enige lichtdrukmalen van de prins en zijn immer aanzwellend gezin.

“Gewoon een sympathiek gebaar”, liet het paleis ten geleide weten, en zéker niet bedoeld als pr-stunt. Ik was meteen gerustgesteld.

Wat leren wij uit dit sympathiek gebaar? Dat de kinderen op hun ouders lijken en de ouders op het vorstenpaar. Da’s twee keer mooi meegenomen, in deze warrige tijden vol nieuw-samengestelde gezinnen en dreigende staatshervormingen. 

Aanschouwt allen het baken in de maatschappelijke mist. 

 

GOED NIEUWS VAN DE WEEK

Mannen met een buikje leven langer, zo blijkt uit onderzoek van mannen met en mannen zonder buikje.

Voor u te hard hoera gaat roepen, heren: het gaat hier om een buikje, niet om een pens. Mannen met een pens kwamen in het onderzoek niet voor – zij zaten ofwel nog aan tafel ofwel al bij de hartspecialist. 

Het buikje. Plots is het daar. Men gaat slapen met het lichaam van Freddy De Kerpel en wordt wakker met het lichaam van Freddy De Vadder. Men staat voor de spiegel en aanschouwt de ravage. Waar gisteren nog spieren zaten, zit nu blubber. Niet veel, maar toch: blubber. Men trekt de buik in. Het blijft blubber, maar nu lelijker. Men blubbert weer de slaapkamer in en trekt zuchtend een schoon hemd aan – dat niet meer lekker zit.

Vrouwen zeggen steevast dat ze zo’n buikje wel schattig vinden. Ik vermoed: omdat het hen aan prille zwangerschap doet denken. 

Mannen zonder buikje worden zelden innig bemind. En sterven vroeger, de sukkelaars. 

 

Advertisements

From → Uncategorized

Leave a Comment

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: