Skip to content

Column 289

October 25, 2011

VASTSTELLING VAN DE WEEK

O wat waren we boos.

Een tsunami van boosheid overspoelde deze week onze anders zo vreedzame contreien. 

Ga maar na.

De zeer bejaarde atleet Roger Moens – een scheikundige samenstelling van zelfverklaarde rechtschapenheid en slecht geveinsde nederigheid – was boos op lieden die twijfels hadden geuit bij de ernst van een kwetsuur waardoor hij een halve eeuw geleden aan een atletiekmeeting diende te verzaken. Dat ze “hun muil” moesten houden, schuimbekte hij rechtschapen in een tv-uitzending – wat hij ’s anderendaags op een persconferentie enigszins afzwakte tot “hun tetter”, daarbij evenwel vervaarlijk zwaaiend met voorwerpen die hij steunzolen noemde maar volgens mij ninjawapens waren.

De louter uit plastic sandalen en veganistische verontwaardiging bestaande Michel Vandenbosch was boos op Compagnie De Koe, een theatergezelschap dat zich voor de gelegenheid had vermomd in Anderlechtspeler Ahmed Hassan en zijn Egyptische kornuiten. Het gezelschap had, bij wijze van aloud theaterritueel, een nietsvermoedend rund de keel overgesneden, teneinde de gunst der goden af te smeken. Dat het rund vervolgens enkele minuten schokkend het onvermijdelijke lag te ondergaan terwijl het bloed uit z’n reutelende hals stroomde, stemde de Afrikaanse deugnieten zichtbaar uitermate vrolijk. (Waardoor zij in deze column enigszins uit de toon vallen, maar dat heb je nu eenmaal, met die cultuurverschillen.) Zo echter niet de heer Vandenbosch, die met rogermoensiaanse verbolgenheid Anderlechtmanager Van Holsbeeck sommeerde de speler hierover zeer streng toe te spreken. Hij had even goed Phaedra Hoste kunnen vragen of ze met hem wil trouwen.

Wie nog meer? 

Ha ja, de voetbalvereniging Cercle Brugge. Die is boos op de voetbalbond, de voorzitter van de voetbalbond, de CEO van de voetbalbond, de secretaris van de CEO van de voetbalbond, de woordvoerder van de voetbalbond, de beloftencoach van de voetbalbond, de kuisvrouw van de voetbalbond, haar man, en voorts iedereen die bij vergetelheid over het hoofd mocht zijn gezien. De boosheid werd naar best vermogen gestalte gegeven door Pol Van Den Driessche, professioneel Cerclewoordvoerder en in z’n vrije tijd bezoldigd denker in de Senaat. In krachtige bewoordingen en met verbeten trek om de mond sprak hij minachtend schande van zoveel geklungel. “Ga dan met de duiven spelen!”, stiet hij uit, aldus laatdunkend verwijzend naar de passie van Antoine Vanhove – die brave man is er nog altijd niet van bekomen.

Dan had je de Belgische bedrijfsleiders, boos op prins Filip omdat die hun feestje straal was voorbijgelopen teneinde zich een paviljoen verder te vermeien met Indische neringdoenden – danst u wel eens op bhangra, Monseigneur? De Vlaamse burgers, boos op de echtgenote van Herman De Croo omdat zij zich onzorgvuldig had uitgedrukt over slagerszonen en hun manieren – zoiets zou zelfs Michel Vandenbosch nóóit doen. Vlaams Belanger Bart De Bie, boos op de rechtstaat omdat die recht over hem heeft gesproken – on n’est jamais aussi bien servi que par soi-même. Mijn buurvrouw, boos op het grassprietje dat eergisteren plots van tussen de trottoirtegels kwam piepen – ik verdenk haar ervan het gisternacht dood te hebben geplast. Benen schrijlings over het sprietje, rokken omhoog, lichtjes hurken, en die motherfucker, die!

Boos boos boos. O wat waren we boos.

Een applausje voor onszelf!

Advertisements

From → Uncategorized

Leave a Comment

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: