Skip to content

Column 295

October 25, 2011

ONTHULLING VAN DE WEEK

Gisteren kwam ik in de Carrefour aan de afdeling fruit & groenten iemand uit het culturele middenveld tegen die bedrukt keek.

“Wat scheelt er, vriend?”, vroeg ik hem, hoewel hij niet mijn vriend is.

Hij zuchtte eens op de wijze die typisch is voor mensen die bedrukt kijken en zei: “Niemand heeft mijn mening gevraagd over het overlijden van Hugo Claus. Hoewel ik tot het culturele middenveld behoor.” Waarna hij mistroostig een pompelmoesje betastte.

“Werkelijk?”, vroeg ik hem voor alle zekerheid.

Hij kneep even in het pompelmoesje en knikte dof: “Niémand. Ik geloof dat ik de enige ben.”

Er viel een stilte die men geladen zou kunnen noemen. Achter hem boog een verdraaid leuke mevrouw zich over de appelen.

“En weet je”, sprak hij plots hevig, “wat het érgste is? Het ergste van alles?”

Ik besloot het antwoord op deze vraag niet te geven en wachtte gelaten het vervolg af. De verdraaid leuke mevrouw was verdwenen.

“Dat ik geen mening héb”, stiet hij uit. “Ik heb geen mening over het overlijden van Hugo Claus. Ach, wat ben ik toch een arme dwaas!” Dat laatste zei hij schier kreunend, terwijl hij het pompelmoesje platkneep. Het barstte open. Ja, dat werd betalen.

“Mààr”, zo hervatte hij plots vrolijk, “ik heb wél een mening over Leterme I. Wil je ze horen?”

“Ik mag niet van de dokter”, zei ik. “Nog minstens een week.” Waarna ik mij haastig doch waardig verwijderde.

Slecht nieuws moet je doseren.

 

TIP VAN DE WEEK

Vermijd bij het fietsen obstakels.

Ziedaar één van de tien tips die Eddy Merckx geeft in zijn boek dat ons allemaal op de fiets moet zien te krijgen.

Een werkelijk uitstekende tip, vind ik dat. Bedankt, Eddy! Ik ga hem gebruiken. Tot nu toe reed ik om de vijf voet tegen een roestig paaltje of een klein krom vrouwtje aan, en dat begon een beetje vervelend te worden. Terwijl fietsen net leùk hoort te zijn.

Ook niet leuk is: in je eentje fietsen. Mij zal je nooit in m’n eentje triomferend over de meet zien rijden in Milaan-Sanremo. Nee. Hooguit hand in hand met Tom Boonen – maar dan wel met mijn voorwiel nét iets voor het zijne.

Nu we het toch over Tom Boonen hebben: “Hopelijk word ik tweede”, zei hij in de krant van gisteren. Ik wist meteen: dit zit snor. Tom is klaar. Hij gaat knallen. Vlammen. Uit het wiel komen en zo van die dingen. Ik zeg u: we zitten gebeiteld. Het valt alleen nog te bezien hoeveel renners er voor hem zullen eindigen.

Ik kijk ook uit naar Greg Van Avermaet, vorig jaar 63ste op het WK. Greg is klaar. Probleemloze rentree in Nokere Koerse, in de buik van het peloton, het is weinigen gegeven. Let op mijn woorden: hij gaat iets moois doen. Als hij niet tegen een roestig paaltje of een klein krom vrouwtje aan rijdt, natuurlijk.

Philippe Gilbert omschreef eerder deze week Milaan-Sanremo als “driehonderd kilometer genieten”. Ik wed dat hij Eddy’s boek al uit heeft.

 

ONDERBROEK VAN DE WEEK

Deze dus.

Een onderbroek tegen de bierbuik. Een onderbroek die op strategische plaatsen dermate strak zit, dat je wel je buikspieren moet gaan gebruiken, waardoor je zwelgpens verdwijnt.

Dat stond er allemaal bij, bij deze foto.

Ik bekeek de foto nog eens en zag vooral een Japanse meneer zonder bierbuik. Dat vond ik meteen verdacht. Misschien, zo bedacht ik, heeft die Japanse meneer wel nooit een bierbuik gehàd en doet hij maar alsof.

En is zijn glimlach gebotoxt.

 

(Gepubliceerd in Het Laatste Nieuws in 2008.)

Advertisements

From → Uncategorized

Leave a Comment

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: