Skip to content

Column 300

October 25, 2011

BEKENTENIS VAN DE WEEK

Mensen die in seksclubs komen louter en alleen om er een pint te drinken, ik acht ze hoog. Kampioenen zijn het. Kampioenen der zelfbeheersing.

Neem nu Eddy Merckx, die weleens naar de Brusselse afspanning Les Atrébates trok, een naar verluidt vies en stinkend hol alwaar men orgieën van seksueel getinte aard hield. Welnu, Eddy dronk daar alleen maar een pintje. Wellustig kronkelden blote lijven dooreen, daarbij allerlei lichaamsopeningen vullend met desgevallend een lepeltje confituur dan wel een geslachtsorgaan, doch daar deed Eddy niet aan mee. Eddy stond aan de bar en dronk een pintje, onderwijl een praatje slaand met de barman die toevallig een groot wielerliefhebber was en zelfs thuis nog een origineel Solo-petje had! 

Ik kan Eddy geen ongelijk geven. Ook voor mij geen orgieën – je weet nooit welke mens er vastzit aan de hand die plots gretig je bilnaad bevingert. Een grote harige man, bijvoorbeeld. Of een grote harige vrouw. Of je baas. En trouwens: je zult maar een lepel confituur in je neus krijgen. Als dàt niet vies is. Nee, seks moet een beetje overzichtelijk blijven. Bijvoorbeeld: als er vier benen zijn, dan liefst ook twee hoofden. 

Voorts was ik zeer verheugd te mogen vernemen dat Eddy daar pintjes dronk in de jaren tachtig. Nà zijn carrière dus. Zoals het een kampioen der zelfbeheersing past.

 

VRAAG VAN DE WEEK

Hebt u dat ook gezien? Dat mooie weer? Prachtig, toch?

Ik ben er speciaal voor thuisgebleven. Niks lekkerder dan bij mooi weer uit het raam zitten staren. Naar die helderblauwe hemel en die vlammende zon. Soms vliegt er een vogel voorbij. (Soms ook niet. Dat heb je nu eenmaal, met vogels. Dat vliegt er maar op los. Vantijds kakkend, zelfs. Ik moet ze niet.)

Na het uit het raam staren wandelt men best de stad in. Men gebruikt er een lichte doch voedzame maaltijd en begeeft zich vervolgens naar een terrasje teneinde er enkele Rocheforts te drinken en niet aan het dossier Brussel-Halle-Vilvoorde te denken.

Ondertussen aanschouwt men vrouwenbenen en hier en daar een vrouwenschouder. En dankt men de Here voor de uitvinding van de vrouw, de Rochefort en de zonnebril. 

 

ONTHULLING VAN DE WEEK

Terwijl u dit zit te lezen, bevind ik mij op een enorm Jezusfeest, inclusief springkasteel. 

Eer u aan mijn verstandelijke vermogens begint te twijfelen: het betreft hier een vriend van me die twee communicanten heeft en daar moet natuurlijk eentje op gedronken worden. Niet in Les Atrébates, doch in een voor de gelegenheid afgehuurd pand met tuin, alwaar zich hogervermeld springkasteel bevindt waarop de kinderen deze middag een fraaie verzameling aan lichte letsels zullen oplopen. Ik ben oprecht blij voor ze.

Mijn plechtige communie heb ik aan tafel doorgebracht. Met twee oma’s, een peter en meter met partner, een vader, een moeder, een broertje en een zus. Het hoogtepunt heette de onthoofding ener ijslam te zijn, een amechtig hompje wit op een iets te kleine schotel. Daarbij diende je een vrolijk gezicht op te zetten, als ware de Heilige Geest net over je nedergedaald en verkeerde je thans in de vreugde van de Heer – die bovendien onmetelijk was. Ondertussen schoof de middag voorbij en zag je met spijt de zon ter kimme nijgen, waardoor het ongetwijfeld weldra volgens moeder al te frisjes zou zijn geworden om nog buiten te spelen, terwijl net dàt het enige was dat de dag nog kon redden: dat je, in je fonkelnieuwe voetbalshirt, de tuin in mocht om er heel even onsterfelijk te zijn. 

Advertisements

From → Uncategorized

Leave a Comment

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: