Skip to content

Serieus nerveus 2009 10

December 7, 2011

MATERIE

Wat staat er zondag ook alweer op het spel? Heel even dacht ik dat ik er zicht op had, maar na gisteren verkeer ik in opperste verwarring.

Het begon al vroeg in de ochtend. Bart De Wever (voor de 18-jarigen: die dikke meneer die graag berenlul eet) had eerst gezegd dat Vlaanderen nu maar eens zijn voet moest durven zetten, in de communautaire dialoog, en Oost-Indisch doof diende te blijven voor Franstalige verzuchtingen. Daarop repliceerde Frank Vandenbroucke (voor de 18-jarigen: die dunne meneer die graag studeert) dat hij het gedrag van N-VA “onverantwoordelijk” vond. Waarop De Wever dan weer stelde “dat Vandenbroucke zijn ministerpost meer waard lijkt te vinden dan het belang van zes miljoen Vlamingen.”

Terwijl ik zat na te denken over wat ik daarvan moest vinden, donderde Didier Reynders (voor de 18-jarigen: die Franstalige meneer die keizer van Wallonië wil worden) de media binnen met de mededeling dat er te veel Vlamingen in het Brussels parlement zetelen. Waarop Frank Vandenbroucke verantwoordelijk liet weten dat er niet aan de grenzen van Brussel kan worden geraakt en al evenmin aan de bevoegdheden van de Vlamingen aldaar. ’s Avonds voegde Filip Dewinter (voor de 18-jarigen: die zwaarbewenkbrauwde meneer die al dertig jaar gelijk heeft) daar aan toe dat Vlaanderen simpelweg de geldkraan moest dichtdraaien.

Tussendoor had een rechter (voor de 18-jarigen: een meneer of mevrouw die op een verhoogje zit en vanalles verbiedt) geoordeeld dat Union des Francophones eentalig Franstalig kiesdrukwerk mag verspreiden in het Vlaamse Halle en omstreken. Vanuit Gooik sprak daarop CD&V-burgemeester Michel Doomst (voor de 18-jarigen: een meneer die Michel Doomst heet) de historische woorden: “Deze mensen zijn een gevaar voor het land.”

Toen begon het me te dagen: de Vlaamse verkiezingen gaan over materie waarvoor Vlaanderen niet bevoegd is. Enigszins teleurgesteld besloot ik me te concentreren op de Europese verkiezingen. Driftig speurde ik de media af, op zoek naar relevante informatie. Doch hoe ik ook wroette en zocht, ik vond niks wat me wijzer maakte. Tot plots vanuit het heelal een heldere stemme weerklonk, die mij aanspoorde om mijn Europees stemrecht te gebruiken, al was het maar omdat hij anders niet hoog in de hemelen had kunnen vertoeven. Ik dankte Frank De Winne (voor de 18-jarigen: iemand die altijd netjes zijn huiswerk heeft gemaakt) en ging gerustgesteld slapen.

Advertisements

From → Uncategorized

Leave a Comment

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: