Skip to content

Serieus nerveus 2009 13

December 7, 2011

STORTVLOED

Het regent nét niet als ik buitenstap. Ach, ’t is amper tien minuutjes wandelen naar het stemlokaal, dus dat moet lukken, zonder regenjas. Gloort trouwens ginds reeds niet een fraaie opklaring?

Honderd meter verder ben ik drijfnat. Nu terugwandelen om een paraplu zou zeer belachelijk zijn. En dus arriveer ik even later als een verzopen hond aan het stemlokaal. Mijn naam wordt hardop voorgelezen, zodat iedereen in het lokaal zich ervan kan vergewissen dat kwestieuze verzopen hond inderdaad Jan Devriese heet. Ik kwispel eens.

In het stemhokje voltrekt zich, onder welhaast ritmisch gedrup, het mirakel: alweer draag ik op briljante wijze bij tot de democratische besluitvorming in onze gouw én ver daarbuiten. Op een wolk van gelukzaligheid zweef ik huiswaarts, alwaar ik een kom soep uitlebber en bij het haardvuur aan een bot ga zitten knagen tot de televisie wakker wordt.

Een keurig gekapte mevrouw verwelkomt mij met die perfecte mix van ernst en vriendelijkheid die vertrouwen wekt. Ik gooi mijn bot terzijde en aanschouw de werkelijkheid. Die is van bij het eerste resultaat – het voortaan befaamde Meise – duidelijk: Kris Peeters, de George Clooney van Puurs, triomfeert; Bart De Wever, de Slimste Mens van Berchem, en Jean-Marie Dedecker, de Jean-Marie Dedecker van Oostende, vijzen Vlaams Belang en Open VLD anderhalve poot uit; en verzameld links reikt niet eens tot aan de thans met een hermelijnen mantel omklede schouders van CD&V.

Dan volgt een stortvloed aan beelden. De mistige Yves Leterme, twee jaar geleden nog eerstaanwezend tafelspringer, schemert in een achterafhoekje op het podium. De zure Filip Dewinter die knarsetandend vaststelt dat Vlaanderen het wéér eens niet begrepen heeft en wéér eens de lafhartigen heeft beloond. De vlijmscherpe analytica Margriet Hermans die heil ziet in een oppositiekuur en gelukkig niet in lachen uitbarst. De donkerrode Erik De Bruyn die koeltjes aangeeft dat zijn partij nu misschien ook maar eens in de coulissen moet verdwijnen. De onverstoorbare Herman De Croo die schier glunderend vaststelt dat Vlaanderen nog nooit zo liberaal heeft gestemd – hogere wiskunde, waar ik geen snars van begrijp.

Waar ik wél iets van begrijp, is van de naakte cijfers: na CD&V heerst de grote leegte, en na die grote leegte dobberen enkele partijen op een vlotje in een woeste oceaan van onzekerheid. Die regeringsvorming, dat wordt een gevecht. Ik ben – nog altijd – serieus nerveus.

Advertisements

From → Uncategorized

Leave a Comment

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: