Skip to content

Column 448

February 18, 2012

AFSCHEID VAN DE WEEK

Dat van De Kreuners.

Wat is me dat voor een belachelijke naam, dacht ik, toen ik voor het eerst van het bestaan van de band hoorde. De Kreuners. Dat wordt pijnlijk flauwe cabaretpop. Nee, dan liever De Brassers. Die naam klonk tenminste een heel klein beetje tegendraads – als je dan toch per se Nederlandstalig wou doen. U moet weten: ’t was in die tijd in de Vlaanders al Engels wat de klok sloeg, qua groepsnaam. Wie enigszins au sérieux wou worden genomen, speelde bij The Employees, of The Kids, of The Misters, of The Singles, of – vooruit maar – The Bungalows. De Werknemers, De Kinderen, De Heren, De Vrijgezellen, De Zomerhuisjes? Ik dacht het niet. 

Dat had natuurlijk alles te maken met het feit dat de spannende muziek toen – Herman en de Elegasten nog aan toe – Engels was. Van over het Kanaal, waar weerbarstige jongelui de jarenlange grauwheid spuugzat waren, jakkerde een gemene wind over dit lome land, vol vlagen heerlijke onheilspellendheid. Snedig en schel, donker en hard, rauw en rebels. 

De Kreuners waren niets van dat alles – hooguit riepen ze eens “Nee Oh Nee, Oh Niet Met Mij!” Maar bang, nee, dat werd oma er niet van.

Misschien ligt net daar de reden waarom ze het zo lang zo aardig hebben gedaan, hier in Vlaanderen. Hooguit kon je menen dat die frontman er af en toe een beetje naast zong, of dat die teksten hier en daar een dokter hadden kunnen gebruiken, maar over het algemeen vonden we met z’n allen De Kreuners best sympathiek. Niks geen aanstellerij, gewoon hop, een liedje, en er mag al eens gelachen worden. En zo hebben wij ze hier graag, onze jongens. Dan mogen ze zelfs een beetje stout zijn. ’t Zijn zulke schatjes, meneer.

Die schatjes hebben toch maar mooi ‘Ik Wil Je’ gemaakt. Perfecte pop, onsterfelijk deuntje, rake kreet, uit duizenden kelen meegezongen wanneer ze eind dit jaar hun allerlaatste live nummer ooit door de zinderende zaal jagen. Daarna rest slechts dankbaar applaus.  

 

VRAAG VAN DE WEEK

Zouden ambtenaren vooral ambtenaren als vrienden hebben?

Ik vraag het me af, want in mijn vriendenkring zijn er welgeteld nul ambtenaren. Werknemers, ja, en zelfstandigen, en héél af en toe iemand zonder baan. Maar geen ambtenaren.

Is dat toeval? Er zijn immers heel veel ambtenaren. Steeds meer zelfs, zo las ik deze week in deze krant. Gemiddeld zesduizend per jaar, de jongste tien jaar. Daaruit kan ik alleen maar afleiden dat er steeds meer ambtenarenwerk is. Aan een andere verklaring durf ik niet te denken. 

Let wel: ik kén enkele ambtenaren. Sommigen onder hen tref ik weleens in een gezellige tapperij, alwaar wij ons dan gemoedelijk onderhouden over de vele geneugten des levens. Over het werk gaat het zelden. En dat lijkt wel een stilzwijgende afspraak. Want voor je het weet zit je in een eindeloze discussie over efficiëntie en rendement en verloning, en maakt wat eerst genoeglijk samenzijn was plaats voor wederzijds kil gedogen. U zult het met me eens zijn: daarvoor dient een gezellige tapperij niet.

Overigens tref ik in een gezellige tapperij soms ook sommige van mijn vrienden. Dat is nu eenmaal het risico. 

 

STRAF VAN DE WEEK

Gezeten op een preconciliair hard bankje, in een veel te warme zaal, om halfnegen ’s ochtends na een nachtje olympisch slempen: het verplicht aanhoren van een academische uiteenzetting over de juridische specificiteiten van de staatshervorming, door de heer staatssecretaris Servais Verherstraeten. 

Ziedaar de straf die mij past omdat er vorige week in deze column een andere voetballer werd afgebeeld met een rokje dan de snoodaard waarop ik mijn vizier had gericht. 

Ik kijk vooral uit naar dat olympisch slempen.

Advertisements

From → Uncategorized

Leave a Comment

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: