Skip to content

Column 464

June 9, 2012

MAN VAN DE WEEK

Fouad Belkacem.

Moge, zo de Heer het wil, zijn baard eeuwig jeuken.

 

DIER VAN DE WEEK

Een varken.

Het heet Funtik, komt uit Kiev en is helderziend. Het voorspelt de uitslagen van de wedstrijden op het EK voetbal, dat gisteren ongetwijfeld is begonnen. (Ik kijk vooral uit naar de prestaties van de Oekraïense aanvaller Marco Devic, van Metalist Kharkiv. Marco Devic, van Metalist Kharkiv. Proéf dat. Proef hoe mooi dat klinkt, hoe mooi, hoe sterk, hoe huiveringwekkend – je zult als verdediger maar moeten aantreden tegen Marco Devic van Metalist Kharkiv. Dag moeder. Ik zeg u: Marco Devic van Metalist Kharkiv zal schitteren. Tenzij hij niet wordt opgesteld, de ongelukkige.)

Je hebt mensen die naar een varken kijken en een barbecue zien. Zo’n mens ben ik niet. Ik kijk naar een varken en zie een varken. Kijk, een varken, zeg ik dan wel eens bij mezelf. U moet rekenen: ik zie niet zo vaak een varken.

Vroeger wel. We wandelden door de wei naar de boer. We waren elf en we wandelden langs koeien en paarden en varkens en kippen en katten en honden. We stapten binnen in de keuken, alwaar de boerin onze kan vulde met twee liter lauwe verse melk. Somtijds vingen we tussendoor een glimp op van de dochter van de boer. Dan gingen we zingend naar huis.

Hetzelfde huis van waaruit je, op warme avonden die je op je kamer met het raam open studerend doorbracht, de ijselijke gil hoorde van een varken dat de kop wordt ingeslagen.

 

BEKENTENIS VAN DE WEEK

Ik ben bang van de danslunch.

Hebt u die tv-beelden ook gezien? Mij lijkt het de gruwel, op maandagmiddag op het terras van een museum vrolijk moeten staan hossen op dreunerige herrie, met in je ene hand een broodje vervaarlijk gezond en in je andere een glas bruisend bietensap, terwijl mensen om je heen je toegillen hoeveeeel eeeenergieieie  ze wel niet voelen en wauw en joehoe.

Het heet een trend te zijn. Ik wist niet dat martelen trendy is.

Overigens vind ik dat je met trends altijd goed moet uitkijken. Er zit veel rommel bij. Zelve volg ik alleen trends die al een tijdje uit de mode zijn – die hebben hun degelijkheid bewezen. Zo draag ik nu bijvoorbeeld, zeer tot mijn tevredenheid, volop broeken die niet te kort zijn en spreek ik mijn vader aldoor niet aan met «kerel» of «gast». En ik ben bewùst geen meter negentig.

Maar zelfs als ik een meter negentig zou zijn en te korte broeken zou dragen en mijn vader «kerel» zou noemen, zou ik nog altijd bang zijn van de danslunch.

 

VASTSTELLING VAN DE WEEK

Populaire muziek wordt steeds droeviger.

Dat blijkt uit onderzoek van ruim duizend liedjes uit de hitlijsten van 1965 tot 2009. Vorsers hebben vastgesteld dat het tempo van de succesvolste deuntjes almaar lager ligt, dat die deuntjes steeds vaker in mineurakkoorden zijn bijeengewrocht en dat de teksten erbij in stijgende mate algehele treurigheid en amechtig zelfbeklag vertolken.

Het gaat dus, zo lijkt het wel, de goede kant uit. Immers, wat heb je aan liedjes waarvan je vrolijk wordt? Voor je ’t weet, sta je te danslunchen. Nee, geef mij maar lekker droevige muziek. Langoureuze lappen lament waar je het niet droog bij houdt. Waarvan je wee wordt, wee en teder, en vol deemoed onder ogen ziet wat je echt bent: een lamzak en een bleitkous.

Nog dit. De populairste muziek van 1965 was die van de Beatles. Die van 2009 – ik heb het even nagekeken – van de Black Eyed Peas. We kunnen dus besluiten dat bovenvermeld onderzoek volstrekt waardeloos is en veroordelen hierbij de vorsers in kwestie tot drie maanden baardjeuk. Dank u.

Advertisements

From → Uncategorized

Leave a Comment

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: