Skip to content

Sinterklaas

October 18, 2013

Heb ik me daar op 11 november een potje gemijmerd, zeg!

Op die dag stapte immers Sinterklaas alhier aan wal. (Mét hoofdletter, natuurlijk, want er is – in tegenstelling tot wat Stevaert ons wil doen geloven – maar één Sinterklaas.) En in één klap werd ik weer zes. Of zeven, ik wil er vanaf zijn – dat geheugen.

Flarden, meer rest er namelijk niet. Stukjes gerafelde herinneringen, onbewust bijeengenaaid tot één deken waaronder het heerlijk liggen was. Een hijskraan, een knutseldoos, stiften, een hap uit de raap, de wortel en suikertjes ‘op’, het bakje water voor het paard half leeggeslobberd, wat spatten er om heen – het bakje zal wat klein geweest zijn voor die grote paardenneus. Dan, in een wonderlijke mengeling van verrukking en mysterie, aanschuivend bij de haard, en halvelings de schoorsteen in zingend, ‘Dank u Sinterklaasje’ aanheffen.

Het kan nóg ontroerender: je dochter die, pakweg dertig jaar later, krek hetzelfde doet. Je krijgt water in je ogen, maar je staat àchter haar, dus dat deert niet. Je kijkt naar haar en je ziet jezelf staan. En weerloos besef je: dit gevoel komt nooit meer terug.

Zij weet dat niet. Nog niet. Zij heeft geen tijd voor mijmeringen. Met mijmeringen kun je namelijk niet spelen. Denkt ze, denk ik dan.

 

(Gepubliceerd in Het Laatste Nieuws in 2003.)

Advertisements

From → Uncategorized

Leave a Comment

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: