Skip to content

Column 535

March 29, 2014

Veel gekker moet het niet worden.

Woensdagochtend reed ik weg van huis om nog gauw enkele boodschappen te doen alvorens mij, zoals steeds, met blij gemoed naar de redactie van deze krant te begeven. Ik had heerlijk geslapen en het zonnetje scheen – dit zou een fijne dag worden. Fluitend stuurde ik de auto een zijstraat in.
Bàf!
Keihard in de remmen – dat was nipt. Voor mij stonden twee nadarhekken dwars over de smalle straat, met daartegen geleund een kalende man in een fluohesje, rustig een sigaretje rokend. Ik sloot even de ogen, dacht verwoed aan de gelijkwaardigheid aller mensen, en stapte uit.

«Ha, goeiendag meneer», zei ik niet geheel naar waarheid. «Ik schrok me bijna te pletter. Hoe komt het dat dit – dat u hier staat?»
De man — hij had een walkietalkie om en droeg een vreemdsoortige security-badge, merkte ik nu – zoog even flink aan z’n sigaret, blies uit en sprak: «Ah, da’s voor Obama, hé.»
«Voor Obama?»
«Ewel, ja. Obama, de president van Amerika, hé. Hij is hier vandaag, hé.»
Heel even haalde ik mij m’n schriftelijke cursus zelfbeheersing voor de geest.
«Maar meneer, Obama is nu in Waregem. Dat is hier zeventig kilometer vandaan. En daarna gaat hij naar Brussel. Dat is hier honderd kilometer vandaan. Obama zal hier niet langskomen, hoor.»
De man zoog de laatste millimeters van z’n sigaret op, pitste het peukje weg en schudde het hoofd: «Ge kunt dat niet weten, hé.»
«Hoezo, ‘ge kunt dat niet weten’?»
«Ha neen, hé», zei de man stellig, waarna hij even knipoogde: «De geheime diensten, hé.»
Plots begreep ik het: voor mij stond een gek.

Ik zette schijnbaar achteloos een stapje achteruit, haalde m’n telefoon tevoorschijn en zei vlotjes: «Ha, maar de geheime diensten — natuurlijk! Wacht, ik ken daar iemand, ik zal even bellen», terwijl ik stilletjes mezelf vervloekte omdat ik geen noodnummers heb voorgeprogrammeerd.
De man richtte zich op van z’n nadarhekken en keek me scherp aan. «Dat lijkt me geen goed idee», zei hij afgemeten, naar z’n achterzak grijpend.
«Waarom niet?», vroeg ik belachelijk heldhaftig, ondertussen door het wanhopig doelloos getik van mijn duim op het toetsenbord achter mijn rug ongetwijfeld al een nog niet bestaand telefoonnummer in Transnistrië gevormd hebbend.
«Omdat ik dít heb», zei de man terwijl hij razendsnel iets uit z’n achterzak trok – mijn hart stokte, ik kneep instinctief de ogen dicht en prevelde enkele woorden tot een inderhaast verzonnen opperwezen. «Dít! Hierop staat álles!», riep de man in triomf.
Ik opende m’n ogen: in z’n hand hield hij een gevouwen A4’tje. Het was blanco.

«Alles? Maar ik zie niks. Er staat niks op», antwoordde ik, voorzichtig enigszins verdapperend.
Eén tel keek de man mij niet gelovend aan, daarna naar z’n A4’tje, dan weer naar mij, en weer naar z’n A4’tje. Even leek hij versteend. Toen vloekte hij krachtig, greep z’n walkietalkie en schreeuwde erin: «Welk kalf heeft godverdomme een blánco vel papier in mijn achterzak gestoken?» Waarna hij woedend tegen de nadarhekken stampte, zich omdraaide en driftig wegbeende naar nergens in het bijzonder.
Vrijwel meteen schoof de zijdeur van een wat verder geparkeerde bestelwagen open. Er kwamen twee lieden uit gestruikeld, waarvan er één zich met ware heldenmoed naar de nog immer ziedende man repte. De andere – een dunne bleekneus met een blinde coiffeur – kwam op mij afgelopen en putte zich uit in verontschuldigingen. Dat hij de regisseur van een verborgen-cameraprogramma was, dat het hun een goed idee had geleken om de mensen eens te foppen nu Obama in het land was, dat het hem verschrikkelijk speet dat ze zo met mij hadden gesold, en of ik als-tu-blieft geen klacht wou indienen want dat hij ook maar een onderbetaalde freelancer met een zware hypotheek en twee kleine kinderen was – zijn stem brak, hij begon te snotteren, zeeg neder en veegde finaal ontroostbaar zijn neus af aan mijn mouw.

Beste Barack Obama, blijf voortaan weg uit ons land. Van zodra u uw gezicht laat zien, verliest bijna iedereen hier z’n verstand.

Advertisements

From → Uncategorized

One Comment
  1. Slapende Schone permalink

    Mooie Abama serie…. to be continued? Keep writing

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: