Skip to content

Column 537

April 12, 2014

BRIEF VAN DE WEEK

De brief van de burgemeester die Gentse min-zestienjarigen voortaan in de bus vinden als ze iets hebben mispeuterd waarvoor je voorheen een GAS-boete kreeg. Is me dat een uitstekend idee!

De burgemeester liet weten dat hij over vorm en inhoud van de brief nog even moet nadenken, maar dat was natuurlijk een leugentje om bestwil – sommige politici durven al eens turnoefeningen doen met de waarheid, om na te gaan hoe lenig die is. Via een gunstige e-mailwind belandde de brief in mijn mailbox en het is mijn journalistieke plicht om deze met u te delen. (Misschien vindt u ’m zodanig goed, dat u ’m zelf gaat gebruiken om thuis de snotapen eronder te houden, in de plaats van het hele jaar door te moeten dreigen met Zwarte Piet en het verbeteringsgesticht.) Hier gaat ie:

 

Yo (insert voornaam)!

 

Nuff respect en al, maar hey, wazzup with yo’ shit?

Het is namelijk te mijner attentie gebracht dat gij u onlangs een beetje hebt misdragen. Dat gij dingen hebt gedaan die ge beter niet doet. Weet ge, dat maakt mij verdrietig.

Ge gaat natuurlijk zeggen: wat zevert die oude zak nu? Ik versta dat. Maar ik ga het u uitleggen.

Lang geleden, voor ik een oude zak was, was ik juist gelijk gij. Echt waar. Jong – ge hadt mij moeten zien, ik had toen nog haar op mijn kop – en een deugniet. En soms zelfs een smeerlap: als er iemand met mij lachte, zette ik zijn velobanden plat, of pakte ik zijn schone muts af en smeet hem in de Leie.Ja, ik was een bad motherfucker.

Maar ik had geluk: ik had mensen die mij gaarne zagen. Zo gaarne, dat ze mij af en toe aan mijn oren trokken – en ge kunt aan de grootte van mijn oren zien dat dat dikwijls is gebeurd. ’t Moet zijn dat het nodig was, nietwaar.

Maar niet iedereen heeft dat geluk. Niet iedereen heeft een mama en een papa die er zijn als ge ze nodig hebt, die er zelfs zijn als ge ze niet nodig hebt – of toch dénkt dat ge ze niet nodig hebt. Misschien is dat bij u zo. Misschien moet gij wel dikwijls uw plan trekken. Zelf voor uw eten zorgen. Zelf voor uw broerke of zuske zorgen. Misschien is er niet eens genoeg eten, voor u en uw broerke en uw zuske. Misschien hebt ge ook geen kamer, waar ge eens met een paar maten kunt zitten en plezier maken. Misschien zijt ge bijna verplicht om op straat te hangen. En wat leert ge daar, op straat? Lelijke manieren.

Nee, ’t is niet gemakkelijk, jong zijn. Ge moet met alles mee zijn en alles hebben, en als ge ’t niet hebt telt ge niet mee, en als ge niet meetelt kunt ge evengoed dood zijn.

Ik versta dat. Ik heb zo’n maat gehad, die het gevoel had dat hij niet meetelde. Maar daar spreek ik niet graag over – ’t is een triestig verhaal. (Hij is geëindigd als Vlaams-nationalist.) ’t Is daarom dat ik verdrietig ben. Omdat ik niet wil dat gij dat gevoel hebt dat ge evengoed dood kunt zijn. Ik wil dat ge lééft, iets met uw leven doet, mensen blij maakt en daar zelf blij van wordt.

Dus (insert voornaam), zijt nu maar braaf. En doe uw best op school, nietwaar. Dan kunt ge later burgemeester worden. En mensen blij maken. Gelijk ik.

Greetz,

Daniël ‘DT’ Termont

 

VASTSTELLING VAN DE WEEK

Er is dezer dagen veel diep gezucht. Door oude mannen.

Immers: Sophia Loren heeft aangekondigd dat ze op haar tachtigste verjaardag – 20 september – haar memoires publiceert. Sophia Loren. Olala.

Ik verklaar mij nader. Men beschikte als gezonde kerel in de jaren vijftig en zestig van de vorige eeuw over drie lekkere wijven om zondig bij weg te dromen. Er was Brigitte Bardot – het werk van de Duivel. Er was Gina Lollobrigida – het werk van de Duivel met een neut op. En er was Sophia Loren – het werk van God. Gesluierd in elegantie, de lippen herauten van de lust, en ogen waarin melancholie hunkerde naar de troost der tederheid. Vrouw geworden raadsel.

Oude mannen, ik begrijp uw diep gezucht. Het is uw ongezongen ode.

Advertisements

From → Uncategorized

One Comment
  1. “Brigitte Bardot – het werk van de Duivel.
    Gina Lollobrigida – het werk van de Duivel met een neut op.
    Sophia Loren – het werk van God.”

    Mijn esthetische appreciatie wijkt hiervan af – maar ik vind het desalniettemin een sublieme vergelijking.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: