Skip to content

Column 547

June 21, 2014

Aan Titus Marouane Dries T.,
in je wiegje ergens in G.

Beste Titus Marouane Dries,

Eerst en vooral wil ik jou en je ouders oprecht feliciteren met het feit dat je – blijkens wat ik woensdag leerde uit een stukje op de voorpagina van deze krant – geboren bent.

Ongetwijfeld ben je, zoals de meesten onder ons, het resultaat van heel veel liefde en een beetje vuile manieren – en gezien het tijdstip van je geboorte zou het me niet verbazen als die vuile manieren er gekomen zijn in het begin van september van vorig jaar, nadat de Rode Duivels met 0-2 waren gaan winnen in Schotland en zodoende wel héél dicht bij de WK-kwalificatie waren gekomen – op zo’n moment laten supporters zich al eens broekloos gaan. Helemáál prachtig zou het natuurlijk zijn als je pas een maand later bent verwekt, na de beslissende 1-2 zege in Kroatië. Dat zou dan evenwel betekenen dat je een maandje te vroeg ter wereld bent gekomen, maar ach, wat heet ‘te vroeg’ als je daardoor net op tijd bent voor wat Glorierijke Vaderlandse Geschiedenis?

Doch om een lang en verwarrend broekloos verhaal kort te maken: Titus Marouane Dries, welkom in België. Zeker, één op de zeven mensen leeft hier tegen de armoedegrens aan en een kwart van de jongeren heeft geen baan en nergens in de wereld is de belastingdruk op arbeid hoger en we rijden ons dagelijks vast in honderden kilometers file en iedere regeringsvorming is een beschamende calvarietocht en we hebben hier doorgaans schijtweer, maar een kniesoor die daarop let want hey, België heeft de Rode Duivels, la-la-la-la-la-la-la-la! (x1.000)

Onderschat dat niet, Titus Marouane Dries. De wedstrijd die de Rode Duivels op jouw geboortedag speelden tegen het perfide Algerije was alhier te lande de bestbekeken voetbalmatch ooit, met liefst 4.149.545 toeschouwers. En dat op een – verschoning – onnozele dinsdag. Het laat zich dus raden dat dat historisch record morgen zondag alweer feestelijk sneuvelt, wanneer diezelfde Rode Duivels het opnemen tegen het perfide Rusland, al was het maar omdat men jou en je mama dinsdag nog niet kon meerekenen en zondag wel – en wees maar gerust dat jullie zullen kijken, want geen vrouw die goed bij haar hoofd is, laat haar kind Titus Marouane Dries noemen als ze niet totaal verslingerd is aan die malle miljonairtjes in korte broek. Ik wed dat ze al een heel klein rodeduivelsmutsje voor je heeft gebreid en stiekem eens liefdevol aan je armpjes heeft gewrongen om na te gaan of die al kunnen dienen voor je allereerste Mexican Wave. Beloof me dat je niet zult huilen.

Over je naam gesproken, Titus Marouane Dries: je hebt, denk ik, wel een beetje geluk gehad. Stel je maar eens voor dat Toby Alderweireld tweemaal had gescoord. Of dat Abdelmoumene Djabou en Nacereddine Khoualed elk een owngoal hadden gemaakt. Of dat het nul-nul was gebleven. Daar ben je toch maar mooi aan ontsnapt. Nu heb je een Latijnse naam, een Maghrebijnse naam en een Vlaamse naam. Veel humanistischer en antiracistischer kan het niet worden, jij dekselse kleine wereldburger.

Anderzijds zit ik wel een heel klein beetje met je in: het zal maar gebeuren dat Marouane Fellaini straks met een hem kenmerkende wapperende elleboog een tegenstander voor het leven in het gelaat verminkt, of dat Dries Mertens in de laatste minuut een niet te missen kans op eeuwige roem op uiterst lachwekkende wijze verkwanselt. Veel succes ermee dan, met je onnozele naam, op de speelplaats. Of nog erger: je zal later maar een bloedhekel aan voetbal blijken te hebben en integendeel dol zijn op eukinetisch bewegingstheater, ikebana en dwergpoedels met een strikje. De schande van de familie, de schaamte voor het leven.

Vandaar, Titus Marouane Dries, dat ik in de aanhef van deze brief je familienaam niet voluit heb geschreven en aan de lay-outer van deze column heb gevraagd om je op de bijgaande foto onherkenbaar te maken. Ik wil je toekomst niet hypothekeren. Het is mijn oprechte wens dat je mag opgroeien in volslagen anonimiteit en daarin de ruimte vindt om te worden wie je bent, wie jij bent, en niet wie je volgens je ouders moet zijn. Dat lijkt mij het mooiste cadeau dat je bij je geboorte kunt krijgen.

Met duivelse groet,
Jan Karel Koen D.

Advertisements

From → Uncategorized

Leave a Comment

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: