Skip to content

Column 553

October 4, 2014

VRAAG VAN DE WEEK

Leidt minder opvoeding tot meer wetten?
’t Is natuurlijk een strikvraag, want meer wetten kan je tellen, minder opvoeding niet. Dat laatste meet je af aan twee hoogst onbetrouwbare parameters: enerzijds de hoeveelheid opvoeding die je denkt zelf te hebben gehad, anderzijds de hoeveelheid opvoeding die kinderen volgens jou tegenwoordig krijgen. En uit die mistige vergelijking doemt steevast net dat resultaat op dat jou het best uitkomt. Noem het de IOT-factor: in onze tijd.
In onze tijd was er geen antiseksismewet. Wie niet beleefd was, kon een draai om de oren krijgen. Wie onrespectvol was, kon een draai om de oren krijgen. Wie de aap uithing, kon een draai om de oren krijgen. Wij dienden ons te gedragen, want wij waren geen – kijk uit, woordje West-Vlaams – riftje-raftje. En dus floten wij meisjes niet na. Want wij waren nogal gesteld op onze oren.
Let wel, dit is geen pleidooi voor lijfstraffen. Integendeel. Beschouw de draai om de oren als beeldspraak. Eenvoud, duidelijkheid en rechtlijnigheid: daar ging het om, in onze opvoeding. En als dat niet volstond, vooruit maar, enige lichte dreiging. Dreiging als bedreiging voor de vrijheid. De vrijheid om wat langer te mogen opblijven. De vrijheid om eens bij vriendjes te mogen gaan spelen. De vrijheid om op woensdagmiddag een uurtje tv te mogen kijken. Die vrijheid was ons alles waard. En dus floten wij meisjes niet na. (Wij konden overigens niet goed fluiten. Wij droomden ervan om krachtig kwajongensachtig op onze vingers te kunnen fluiten, maar onze stiekeme pogingen daartoe resulteerden hooguit in slierten speeksel in onze hand en op onze kin, en berustend gezucht.)
Nu staat er in de antiseksismewet dat vrouwen nafluiten strafbaar is.
Het bestaansrecht van een wet ligt vanzelfsprekend vervat in de afdwingbaarheid ervan. Pas dan wordt die wet ervaren als een wezenlijk want nuttig onderdeel van het broze raderwerk dat wij samenleving noemen. Zoniet, gunnen wij haar geen blik. Dit is een wet die zelfs in monokini en reetveter paraderend niet zal worden nagefloten.

AFSCHEID VAN DE WEEK

Dat van Lynsey de Paul. De Britse zangeres is 64 geworden.
Ik ben me er zeer van bewust dat bij wellicht weinigen onder u het jongenshart even krak deed, toen het nieuws over haar dood werd verspreid. Haar bekendheid in België duurde pakweg vier weken en was welgeteld één liedje groot, en je moest al in een heel bijzondere doelgroep vallen om je vandaag die korte opstoot van vermaardheid te herinneren.
U raadt het al: ik viel in die doelgroep.
Dat had niet zo veel te maken met het liedje in kwestie – al is ‘Sugar Me’ best wel een vakkundig vervaardigd deuntje met een vrolijk springerige piano en een aanstekelijk refrein – doch vrijwel alles met Lynsey de Paul zelve. Wat ik, in die luttele minuten dat ik haar al die jaren geleden op tv te zien kreeg, mocht aanschouwen, was niet minder dan een zoet mysterie. Een zoet mysterie dat in mij krachten deed wellen waarvan ik het bestaan niet bevroedde. Men zag een aanminnig wezen, met goudblonde lokken die dansend van onder een wuivende zonnehoed langs haar met een ondeugend schoonheidsvlekje getooide angelieke gezichtje naar beneden vielen, en grote bruine ogen als spiegels van weemoed en onschuld, en een prachtige mond met koket getuite lippen die hunkerden naar mijn kus.
Ik overdrijf misschien een beetje. Misschien was ik het wel die hunkerde naar haar kus. En niet eens wist waarom. Niet eens wist dat er omstreeks die tijd in mijn lichaam dingen aan de slag gingen die het verdere verloop van mijn leven zouden bepalen. Dingen die maakten dat al mijn kleren in één weekend gekrompen leken, dat ik opeens over twee stemmen bleek te beschikken, dat ik plots behoorlijk verontrust het aarzelend begin van een haartje boven mijn piemel ontdekte. Dingen die men later zou ontmaskeren als hormonen – u weet wel, die smeerlappen die je in het oor fluisterden dat meisjes kussen heus niet vies maar integendeel heel lekker was, zonder erbij te vertellen dat meisjes je hart breken.

Advertisements

From → Uncategorized

Leave a Comment

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: