Skip to content

Brief aan Fabiola

December 5, 2014

Aan doña Fabiola Fernanda Maria de las Victorias Antonia Adelaida gravin de Mora Y Aragón, aka koningin-weduwe Fabiola

(vertrouwelijk)

Uwe Majesteit,

ik heb het even nagekeken en zo moet ik U aanschrijven: met ‘Uwe Majesteit’. Vindt U dat ook zo grappig, de gedachte dat je iemand aanspreekt met ‘Uwe Majesteit’ zonder dat ironisch te bedoelen? Alsof je tegen je hond ‘Waarde Heer’ zou zeggen.
Ik schrijf U aan om U te feliciteren. Mijn assistenten hebben het even voor me nagekeken: dit is, in de twaalf jaar dat deze column bestaat, de eerste keer dat ik mij rechtstreeks tot U richt. U hebt het dan toch gehaald. Mooi.
Waarom ik daar zo blij mee ben? Wel, Uwe Majesteit: voor mijn generatie bent U de koningin. Niet Uw schoonzus. Die is de koningin der jonkies. U was het, die welwillend op mij neerkeek, toen ik, kortgeschoren en in een iets te ruime stofjas gesnoerd, leerde lezen en schrijven. U was het, die welwillend op mij neerkeek, die keer dat ik stiekem een snoepje van Bernard in m’n mond stopte – zelfs al wist ik niet zeker of hij het niet eerst even in zijn mond had gehad. (Thuis kreeg ik geen snoepjes. Snoepjes waren ongezond. Thuis kreeg ik puree met eieren.) U zag het, maar U zweeg. U verklapte het niet aan de meester. Onverstoorbaar bleef U welwillend op mij neerkijken. U, mijn koningin. Ik, een jongen van zes.
Tegelijk, Uwe Majesteit, ervaar ik bij deze fraaie prestatie enige droefenis. Er was over U, door de jaren heen, een dekentje nedergedaald. Het dekentje der vertedering. U, dat kranige oude dametje, minzaam als het kon, flink als het moest. U, vrouw zonder man, vrouw zonder kinderen. U, draagster van vele kruisen. In Uw glimlach leerden wij berusting zien, in Uw zwijgen wijsheid, in Uw kapsel humor. U mocht dan al niet langer koningin der Belgen zijn, U was nog altijd koningin van België. In die subtiele wijziging lag Uw essentie vervat: erfgoed.
Dat is voorbij. Uw anderhalf miljoen euro kost de tien miljoen Belgen elk vijftien cent, maar ik ken er nogal wat die hun vijftien cent voortaan liever op hun schedel laten vastschroeven dan ze aan U te moeten geven. U was in gesublimeerd verdriet verheven, U bent tot ons niveau gezakt. Dat, Uwe Majesteit, vergeeft een volk zijn vorsten nooit.

Met sippe jongensgroet,

Jan Karel Koen Devriese

(Gepubliceerd in Het Laatste Nieuws in 2013.)

Advertisements

From → Uncategorized

Leave a Comment

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: