Skip to content

Hey Joe

December 23, 2014

– Joe Cocker is dood.
– Wie?
– Joe Cocker. Kennen jullie die niet?
– Nee.

Ze zijn, denk ik, nog geen vijfentwintig. Allebei net begonnen op de krant. Meisjes die lay-outster willen worden. Meisjes met een plan. Dappere meisjes.
Of ze dan misschien ooit al hadden gehoord van Woodstock, vroeg ik. Ja, antwoordde er eentje flink. Ik zei er niet bij dat ik niet het vogeltje uit ‘Peanuts’ bedoelde. Enerzijds omdat het een flauwe grap is, anderzijds omdat ik dacht: dan vragen ze wie of wat ‘Peanuts’ is.

Net op dat moment kwamen er beelden van Joe Cocker in het tv-journaal. Vanop Woodstock, jawel. With a Little Help from my Friends, jawel. De kreet, jawel.
Hé, ja, dat kenden ze. De kleine glimlach der opluchting.

Herleid zijn tot een kreet. Het lijkt weinig. Maar de meesten onder ons worden hooguit herleid tot hun laatste zucht.
Nee, dan heeft Joe het toch veel beter gedaan. Dat het oké was om schreeuwerige hemden te dragen. Dat het oké was om malle bewegingen te maken. Dat het oké was om heel gewoon te zijn. Zolang je maar ontroerde.

Advertisements

From → Uncategorized

Leave a Comment

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: