Skip to content

Column 568

January 31, 2015

VRAAG VAN DE WEEK

Wie ooit een halve dag in Griekenland is geweest, zag dat toch van ver aankomen, dat extreemlinks deze keer de verkiezingen zou winnen?
In Griekenland is álles extreem. Het landschap, het weer, de mensen. Hun trots, hun overtuiging, hun plantrekkerij. Ze werden in 2004 Europees kampioen met extreem saai voetbal – dat ik tijdens het aanschouwen van de finale tegen Portugal niet in slaap viel, kwam louter doordat ik niet dúrfde: we waren te gast bij een koppel waarvan de vrouw extreem Grieks is. En dus hebben we na afloop van de wedstrijd, jawel, de sirtaki gedanst. Op straat.
De Grieken zijn ook extreem gul. Zo bevond ik mij meermaals in een Grieks restaurant in het verre oosten van België, waarvan de uitbater – om privacyredenen kan ik enkel kwijt dat zijn naam eindigt op -is – ons belachelijk weinig aanrekende «omdat ge mijne vriend zijt, hé». Het aldus ontstane tekort in de kassa werd bijgepast door nietsvermoedende gasten die zijne vriend niet waren. Bovendien was de man een geheugenwonder, want hij deed alles uit het blote hoofd: hij keek even naar de inmiddels afgeruimde tafel, daarna even naar het plafond, en noemde vervolgens een bedrag. Een rekening kreeg je niet te zien, laat staan een btw-briefje. Maar wel altijd uitgezwaaid met een extreem gulle lach.
Gelijkaardige taferelen in Griekenland zelve, waar ik vele decennia geleden tijdens een reis door Europa verzeild raakte in een strandrestaurant even buiten Thessaloniki. Toen de baas – een forse ouwe knakker met een extreme snor, wiens naam eindigde op -is – erachter kwam dat wij Belgen waren die bovendien een mondje Duits spraken, werden we volgegoten met Grieks vuurwater, op zijn kosten, «denn ich bin sehr glücklich dass ich mit meiner belgischen Freunde noch einmal Deutsch sprechen kann, gia mas!» En we klonken op de Grieks-Belgische vriendschap, en we gloeiden van dankbare vrolijkheid, en we dachten helemaal niet dat we deze gulheid misschien te danken hadden aan het feit dat ons gezelschap niet alleen bestond uit knapperig verbrande kerels maar ook uit fraai gebruinde fraaie jongedames. Nee, we leefden in het moment, het beroezende moment van extreme Griekse gastvrijheid.
Wat, zo vraag ik mij dezer dagen af, zal er van die Griekse gastvrijheid geworden, nu Alexis Tsipras de extreemlinkse vlag voert en het perfide Europa van zich af wil schudden? Hoe gretig gaan wij nog reisjes naar strandrestaurantjes even buiten Thessaloniki boeken? Hoe welkom zullen we er nog zijn? Nu, misschien kan Tsipras wel best zonder ons geld. Misschien maakt hij van zijn land een socialistisch pretpark voor de brassende rijke vrienden van zijn vriend Poetin. En resten er, naar de allegorie van Plato, voor de immer geketende Grieken nog enkel voorstellingen in een grot, waar zij schaduwen en echo’s van het ware leven als de enige werkelijkheid ervaren.

VASTSTELLING VAN DE WEEK

Geen halve seconde over de diameter.
Door omstandigheden die men vreugdevolle arbeid noemt, heb ik deze noch vorige week kunnen kijken naar het befaamde tv-programma ‘Ook getest op mensen’, doch betrouwbare watchers hebben mij verzekerd dat het in die beide afleveringen almaar ging over de lengte van de Vlaamse penis, en niet over de diameter.
Dat vind ik vreemd. Alsof je een auto zou kopen en er zorgvuldig op zou toezien dat hij niet langer is dan je garage, maar bij levering zou moeten vaststellen dat hij te breed is. (Waarmee ik het vrouwelijk geslachtsorgaan geenszins wil vergelijken met een garage, want garages zijn niet elastisch.) Het gaat me om die puberale focus op de lengte van de penis, bij volwassen venten. De laatste keer dat ik die van mij heb gemeten, was ik pakweg veertien jaar – en met een houten lat, dus dat telt niet.

DRINGENDE MEDEDELING VAN DE WEEK

Eh, mensen, blijf rustig, maar er stapt hier net een kerel in maatpak met een pistool binnen die de rest van deze ruimte zelf wil volschrijven.

Advertisements

From → Uncategorized

One Comment
  1. Zo zo, u was de vriend van Grieken daar in het oosten van België? Ah, die dichterlijke vrijheden. 😉
    (ik hoop dat R., vrouwe, voltijds ten oosten van het land, HLN niet leest, haar toorn moeten ondergaan zou teveel van het goede zijn)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: