Skip to content

Column 576

March 27, 2015

VASTSTELLING VAN DE WEEK

We zijn een volk van smoelentrekkers. (En dat bedoel ik niet racistisch.)
U zal – terwijl u een smoel trekt – zeggen: pfff, vertel me iets nieuws. Maar nu is er voor deze bewering ook cijfermatig bewijs: er zijn in Vlaanderen duizend amateurtoneelgezelschappen en dat is een record.
Ik laat het aan de specialisten over om te bepalen of dat record nu de schuld van de sossen dan wel van Bart De Wever is, en of dat record het gevolg is van het feit dat we nooit eerder zoveel vrije tijd hadden, dan wel van het feit dat we in tijden van crisis ouderwetse geborgenheid en betaalbaar vermaak zoeken in het gezelschapsleven. Vooruit, aan de slag, specialisten.
De generalist in mij buigt zich liever over de smoelentrekkerij zelve, en de daarmee gepaard gaande drang om smoelentrekkend op een podium te staan. Nu eens trekt men de smoel van slome butler, dan weer van getormenteerde gravin. De ene keer hakkelt men hyperventilerend tien zinnetjes, de andere keer barst men aamborstig uit in amechtige monologen. Maar telkens weer moet men tevoren extra pipi doen, een droge keel wegdrinken, weer extra pipi doen, zweetgolven trotseren, twee Imodiums nemen, even braken, bang zijn dat die Imodiums nu niet zullen werken, hevig naar de dood verlangen, diep uitademen en dan – in het volle besef dat men alles is vergeten en geen broek draagt – opkomen. In de zaal zit het lief. En de hele familie. En de vriendenkring. Een vol huis. Voor een publieke terechtstelling.
Let wel: dit doet men voor z’n plezier.
Onbezoldigd, ook. Doorgaans na wekenlang kunst- en vliegwerk teneinde, na de dagelijkse slavernij, des avonds alsnog tijdig in de parochiezaal te zijn, alwaar men urenlang psychisch wordt geterroriseerd door iemand die óók niet goed genoeg was om met theater z’n brood te kunnen verdienen. Iemand die óók de doffe eindeloosheid doorstaat dankzij de kortstondige verrukking genaamd smoelentrekken.
Zoals de zotskap doorgaans de vorst overleeft.

BEELD VAN DE WEEK

CBGbjInWcAAaVaC.jpg-large

Dit, dus. Men ziet een jonge vrouw, bezig met wat ze tegenwoordig het beste kan: overleven. Ze ligt in de zetel, onder een dekentje troost, aan een baxter hoop. Aan het statief van die baxter: mannenhemden, zo te zien het resultaat van wat genderneutraal strijkplezier. De foto is gemaakt door de drager van die hemden, tevens auteur van het bijschrift bij de foto. Dat bijschrift is een quote van de befaamde ex-voetballer en deeltijdse filosoof Johan Cruijff: “Elk nadeel heb z’n voordeel.”
‘Nadeel’ is hier een understatement van het genre ‘Hitler was een deugniet’. De jonge vrouw levert al vele jaren een ongelijke strijd met haar lichaam, waarin schier onverwoestbare beestjes dermate hard tekeergaan, dat het lichaam – een tempel van pijn – zich nog hooguit leent tot enkele meters gestrompel. Al bijna even zovele jaren levert de jonge vrouw strijd met wat zo mogelijk nog erger is: onwetendheid. Pas sinds vorig jaar heeft haar leed een naam – en derhalve een aanzet tot (akelig dure) therapie – gekregen: chronische ziekte van Lyme. Een aandoening die volgens de ene specialist wel en volgens de andere niet bestaat, met alle therapie-discussies vandien. De jonge vrouw leeft dus met één zekerheid: onzekerheid.
Ten behoeve van het VRT-programma ‘Panorama’ heeft ze gedurende enkele maanden een videodagboek bijgehouden. Het resultaat daarvan was donderdagavond op Canvas te zien. Ik zag, benevens aangrijpende machteloosheid, heel veel moed en heel veel liefde. En vooral: een glimp van de lijdensweg die talloze zwaar zieke mensen dagelijks moeten gaan, anoniem en onzichtbaar, ver van de camera’s die ons graag laten geloven dat dít de ware uitdaging in het leven is: de perfecte garing van een mossel.

VRAAG VAN DE WEEK

Bent u, na een week vol selectieve verontwaardiging, gelijkhebberig geschreeuw, onbegrijpelijke doodsdrift en opportunistisch gekwek, ook zo aan een zonnig terrasje en een emmer Ricard toe?

Advertisements

From → Uncategorized

One Comment
  1. Je hebt geen idee. Maar mag de Ricard vervangen door een emmer Gin Tonic of nog beter Champagne? Of is dat té gewaagd. Gelukkig is er nog jouw column. Daar knapt een mens ook van op!!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: