Skip to content
Tags

Schoonheid

April 10, 2015

Ik beken: ik ben er zo eentje. Zes jaar Latijn-Grieks in het college, waarvan enkele jaren in korte broek. Met, in poësis en retorica, een leraar die ons ervan wist te overtuigen dat wij een elite waren – alleen: we mochten het aan niemand zeggen. Wij waren een elite omdat wij een geheim deelden. En dat geheim was: schoonheid. Wij kenden schoonheid waarvan weinig mensen weet hebben. De schoonheid van taal als constructie, de schoonheid van stijl als expressie, de schoonheid van de opbouw van een betoog. Plus: de schoonheid van de halfnaakte vrouwen die je te zien kreeg in de lessen esthetica. Weliswaar op dia en gebeeldhouwd of geschilderd, maar we waren niet kieskeurig. Halfnaakte vrouwen waren een bonus. Zéker in een college in de vroege jaren zeventig.
Met donderende stemme kieperde de leraar de geheime schoonheid over ons uit. Rolkraag en ribfluweel – hij was modern –, haviksogen en licht embonpoint. Met één zin kon hij je fileren en een uur in reepjes laten liggen sudderen. Wee diegene die de schoonheid niet ernstig nam!
Hij had natuurlijk gelijk. Schoonheid ontroert op een volstrekt unieke wijze. Echte schoonheid maakt weerloos. De heuplijn van een vrouw, haar mond, een snelle blik: ach, ik zou u er ùren over kunnen onderhouden – ware het niet dat ik het aan niemand mag vertellen.

(Gepubliceerd in Het Laatste Nieuws in 2008.)

Advertisements

From → Uncategorized

One Comment
  1. Wel jammer uiteindelijk dat je het aan niemand mag vertellen. Er zijn vele vrouwen die het graag zouden horen denk ik zo.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: