Skip to content

Column 592

September 12, 2015

VRAAG VAN DE WEEK

Hebt u er ook zo van genoten?
Propvol had ik ’m gestoken, de donderdag. Met vooral nuttigheden – ik had er speciaal vrijaf voor genomen. Vroeg eruit, dan eerst even dit, daarna dat, dan hup naar hier, vervolgens gauw naar daar, tussendoor zulks, nadien zo, bellen met Pier, bellen met Pol, klusje links, karweitje rechts, en ga zo maar door, tot het gaatje.
Dat is allemaal feestelijk mislukt.
Het was niet mijn schuld. Het was de schuld van de zon. Oké, en van een sms’je waarin werd gevraagd of ik tijd had voor een terrasje en een koffietje, zo tussen vier en vijf.
Om kwart over zeven hebben we ons moeizaam van kwestieus terrasje losgerukt. Tot dan was er koffie en water en wijn (en wijn en wijn), en zon. Véél zon, die eerst lekker van links kwam, dan even achter een hoog gebouw verdween, en finaal in volle vooravondglorie frontaal over ons nederdaalde. We waren er gloeiend bij. Verzaligd en met milde spijt keken we naar de stuiptrekkingen van de zomer.

AFSCHEID VAN DE WEEK

Dat van de Nederlandse auteur Joost Zwagerman, die afgelopen dinsdag besloot dat het zo wel genoeg was geweest, dit leven. De combinatie van amechtig fysiek ongemak en diepe geestelijke kwellingen was ondraaglijk geworden.
In Vlaanderen was Zwagerman nauwelijks een naam, behalve voor wie weleens in een boekhandel verzeild raakt of ‘op den Hollander’ een aflevering van ‘De Wereld Draait Door’ bekijkt. Daarin dook Zwagerman regelmatig op, om volstrekt lyrisch loos te gaan bij de aanblik van enkele gerenommeerde konterfijtsels.
Het zijn doorgaans de bevlogenen die ons het snelst ontvlieden.

BEKENTENIS VAN DE WEEK

Ik heb de jongste tijd nagedacht.
Vele, vele oorlogen geleden kwam ik, door een samenloop van droevige omstandigheden, zonder werk te zitten. Vader zijnde, diende er brood op de plank te komen, en dus ging ik onvervaard op zoek naar emplooi, daarbij de grenzen der beschaving niet schuwend – zo belandde ik voor een sollicitatiegesprek ooit in het kantoor van een ambitieuze plankenzagerij in Lendelede, een andere keer in het koffiekamertje van een op expansie aansturend transportbedrijf in Zulte, nog een andere keer in de somptueuze receptieruimte van een even luxueus als discreet hotel in het hinterland van Knokke, doch telkenmale was het genoegen niet wederzijds. De tijd begon te dringen, het geld raakte op, ik leefde soms dagen op erwtensoep uit blik waarin ik enkele aardappelen en een reep spek gaarde, en lag voorts urenlang wezenloos naar het plafond van m’n uitgewoonde zolderkamerflatje te staren. Was dit het, mijn leven? Finaal trok ik met de moed der wanhoop vanuit het dorre West-Vlaanderen grensoverschrijdend naar het toenmalige bruisende Brabant, alwaar een dagblad gek genoeg bleek om mij een kans te geven als freelancer.
Het was zover: ik was een economische vluchteling.
Moeizaam doch verbeten maakte ik me de plaatselijke taal eigen – men sprak er enkel een Brussels-Brabantse variant van het Antwerps, doorspekt met gazetten-Bargoens. Zonder morren klopte ik dagen van dertien, veertien uur, dwars door zon- en feestdagen heen. Gretig zweeg ik waar ik kon luisteren, gretig schreef ik waar ik mocht vertellen. En toen ik mij voldoende ingeburgerd en enigszins beslagen achtte, stapte ik op een dag bij de baas binnen en vroeg en kreeg ik een vast contract. Nog diezelfde avond werd ik grensoverschrijdend dronken.
De jongste tijd heb ik vaak aan die hele periode teruggedacht. En aan de toevalligheid van het zijn, het geboren worden, het waar en wanneer geboren zijn, aan de kleine en grote calamiteiten die men slaafs gebogen ondergaat, aan de hardnekkigheid waarmee men z’n troosteloos bestaan bevecht, aan de relativiteit van het begrip ‘grenzen’, aan de “knusse tentenkampjes” van de staatssecretaris voor Asiel en Migratie, aan de vuige praat, de holle retoriek, het sussen van het geweten dat men blijkbaar niet zelf heeft en anderen verwijt. En aan de vaststelling dat men de problemen van de eenentwintigste eeuw te lijf gaat met oplossingen uit de negentiende eeuw.

Advertisements

From → Uncategorized

Leave a Comment

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: