Skip to content

Column 612

February 13, 2016

VRAAG VAN DE WEEK

Snapt u er ook geen fluit van?

We zijn nu, sinds donderdag werd bekend gemaakt dat men voor het eerst zwaartekrachtsgolven heeft waargenomen, ongeveer honderdduizend explicaties op tv en in de kranten verder, en ik ben nog altijd even dom als donderdag.

Dat ligt vanzelfsprekend aan mij. Ik haak al af bij het begrip ‘ruimtetijd’. Enerzijds omdat dit blijkbaar een ‘entiteit’ is waarin naast de drie dimensies in de ruimte (lengte, breedte, hoogte) ook de dimensie in de tijd (duur) is vervat – hier slaat mijn inwendige flipperkast dus al tilt -, anderzijds omdat men zulks dan aanschouwelijk maakt met een handdoek. Dan denk ik niet: ha, ruimtetijd. Ik denk dan: ha, een handdoek. Het ontbreekt mij aan voldoende begrips- en voorstellingsvermogen – en dus aan voldoende verstand. Met wat mij aan hersenen is toebedeeld creëer ik hooguit vermakelijk bedoelde woorddansjes om iets heen. Choreograaf van de onmacht.

De hersenen van Albert Einstein, zo blijkt uit onderzoek van kwestieus orgaan, dat was andere koek. Daar mankeerde gelukkig van alles aan, waardoor hij denkdingen kon doen die pas honderd jaar later zichtbaar zijn geworden.

Kijk, dát hebben genialiteit en domheid dan wel weer gemeen: dat ze allebei zichtbaar worden. Domheid doorgaans iets eerder.

 

AFSCHEID VAN DE WEEK

Dat van Eddy Wally, de ons vorig weekend ontvallen charmezanger van grensoverschrijdend belang.

Al in 2011 heb ik afscheid van hem genomen, in een aan hem gerichte brief in deze Bescheiden Prachtcolumn, nadat z’n lichaam hem danig in de steek had gelaten. Ik sprak toen de hoop uit dat hij in almaar kleiner wordende concentrische cirkels naar z’n laatste zonsondergang mocht toeleven. IJdele hoop, zo bleek en besefte ik tegen beter weten in: wie steevast vrolijk wuivend gratis heeft rondgereden op de paardenmolen der media, zal tot zijn allerlaatste rit in het zadel worden gehouden. Ondertussen verstart schier ongemerkt de smile in een doodsgrijns.

 

PINEUTEN VAN DE WEEK

Mensen die verjaren op 14 februari.

Laten we wel wezen: verjaardagen zijn, eens je meerderjarig bent en dus wettelijk alles mag doen dat slecht voor je is, hooguit vervelende nevenverschijnselen van de eindigheid van het bestaan. Om de pakweg 365 dagen word je geacht een mal hoedje op te zetten en te doen alsof je als taart vermomde cholesterol, door slecht opgevoede snotneuzen vals geschreeuwde liedjes en de als een na Veertig Dagen Zonder Vlees geloste meute piranha’s tekeergaande tand des tijds leuk vindt. Terwijl je op zo’n moment zelfs niet eens ‘leuk’ leuk vindt.

En dat is nog maar het begin.

Neem nu de mensen die geboren zijn op 29 februari: ieder jaar weer dezelfde flauwe grappen – uit pure wanhoop maken ze ze zelf. Of de mensen die hun verjaardag delen met pakweg Hitler. Of met Jezus. Of met de herdenking van – hohoho! – de Onnozele Kinderen. Of met – nog hohoho’er! – de Heilige Rita, patrones van de hopeloze gevallen. Ik zeg het u: verjaren is geen cadeau. (Zelve kom ik weg met zo nu en dan een Pasen of een Ronde van Vlaanderen – dan moet ik hooguit maken dat ik goede benen heb, wat wel eens wil tegenvallen, na het middernachtelijk bacchanaal de avond tevoren.)

De ergsten, evenwel, zijn zij die geboren zijn op 14 februari. Hun verjaardag is gekaapt door de commercie. Wekenlang kunnen zij geen tijdschrift openslaan, geen tv-programma bekijken, geen etalage voorbijwandelen, of daar prijkt, grijnzend, een waarschuwing dat de hernieuwde viering van hun geboorte pas geslaagd is als zij deze chocolade, dit boek, deze bloemen, dit parfum, deze wellnessdag, dit abonnement, deze smartphone, dit etentje, deze jurk, dit lingeriesetje, deze vakantietrip, dit juweel én deze auto ten geschenke krijgen. Hun zijn wordt herleid tot hebben. O, diepe droefheid.

Laten we dit weekend onze geliefden die op 14 februari verjaren eens duchtig verwennen door ze volstrekt niks cadeau te doen. Ik beloof u: het wordt memorabel.

Advertisements

From → Uncategorized

One Comment
  1. Hahahahahaha, ik ben geboren op de geboortedag van Jezus. Het is apart, dat kan ik je vertellen. Verder ben ik blij dat ik niet de enige ben die geen snars begrijp van de zwaartekrachtgolven, zwarte gaten en meer van dat moois.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: