Skip to content

Column 620

April 9, 2016

VRAAG VAN DE WEEK

Kent u het oord genaamd Königswinter?

Nee? Geen zorg, uw onwetendheid is dra over. Tot u spreekt thans Königswinterdeskundige Jan Devriese.

Königswinter – zo genoemd omdat de Duitse koning Rudolf von Rentier, bijgenaamd ‘Rotnase Rudi’, er tijdens de ijzingwekkend strenge winter van 1147 noodgedwongen een nacht heeft doorgebracht nadat z’n paarden waren doodgevroren en hij, teneinde niet hetzelfde vreselijke lot te ondergaan, z’n koninklijke arrenslee op het kampvuur diende te gooien – welnu, dat Königswinter dus ligt aan de Rijn. Het toeval wil echter dat er in Duitsland ongeveer achthonderd kilometer Rijn is, zodat enige geografische specificatie aangewezen is: Königswinter ligt een forse speerworp ten zuidoosten van Bonn – en denk bij ‘forse speerworp’ gerust aan de befaamde Vlaamse spiesgooier Boudewijn met de IJzeren Arm (geen tijdgenoot van Rudolf).

De nabijheid van Bonn laat toe om vanuit Königswinter dezer dagen op gezapige wijze naar de aldaar gelegen Bundeskunsthalle te rijden en er de tentoonstelling ‘Das Bauhaus. Alles ist Design’ te bezoeken. Beslist een aanrader, en dat zeg ik níét omdat ik als jongvolwassene in mijn thuisstad menig uur heb gesleten en genoten in een vreemdsoortige tapperij die Bauhaus heette. Dat zeg ik omdat de tentoonstelling waarlijk een fraai over- en inzicht biedt van en in die al bij al kortstondige doch tot op vandaag weldadig nazinderende opstoot van vooruitgang genaamd modernisme.

Wie zich in Königswinter bevindt, hoeft het evenwel niet bij culturele uitspattingen te houden. Al evenzeer kan men zich verlustigen in de actieve sportbeleving. Daartoe volstaat het dat men naar het op anderhalve speerworp gelegen Sankt Augustin rijdt, alwaar men tegen betaling van een in die middens bescheiden te noemen bijdrage en mits voorlegging van een wereldwijd erkende vergunning urenlang een weggeslagen wit balletje achterna kan strompelen. Hoogst verkwikkend, en dat zeg ik níét omdat ik een welstellende en geoefende witteballetjeswegslaander ben. Dat zeg ik omdat ik gaarne strompel – bij voorkeur bergop, tegen de wind in, een golftas van pakweg vijfentwintig kilo achter mij aan slepend, en als het even kan graag een uurtje of vier.

Er is, voor wie in Königswinter verblijft, natuurlijk ook mogelijkheid tot grootstedelijk vertier, en wel op deze kinderlijk eenvoudige wijze: ga weg uit Königswinter. Neem bijvoorbeeld de trein naar Keulen, waar u vijftig minuutjes later uit het station stapt, tegen de Dom aanbotst en spontaan denkt: ‘Hm. Die kan wel een sopje gebruiken.’ Wandel vervolgens naar de Schildergasse en bestorm daar de naar schatting tien miljoen shopping-mastodonten die stuk voor stuk zo verleidelijk mogelijk met hun schreeuwerige mastodontenkont staan te draaien. Eet tussendoor een Süssigkeit (lieflijk Duits woord voor ‘vetmaker’) of een Wurst, naar keuze mit Pommes oder Kartoffelsalat. Let wel: zeg nooit hoorbaar ‘worst, pfff, al die vieze rommel die ze daarin draaien, nee, bedankt, ik vreet nog liever een rauw ei uit een bloedende cloaca’, want onze oosterburen nemen de worsterij in al haar variaties ten zeerste au sérieux, het is er welhaast een religie – beledig dus nooit de worst van een Duitser.

Ter afronding van deze kleine uiteenzetting over Königswinter nog drie tips.

Eén: voor een aardig panoramisch uitzicht neemt u best het treintje van de Drachenbahn naar de Drachenburg, een danig uit de hand gelopen kasteeltje tegen de wand van de Drachenfels (kleine tegenvaller evenwel: er zijn daar geen echte draken).

Twee: Königswinter is de natuurlijke biotoop van de moeizaam rondpikkelende, witbehaarde tot kale, gepensioneerde medemens.

Drie: hecht vooral belang aan wat het management van het Königswinter Maritim Hotel u níét vertelt – mij hadden die gladde jongens en meisjes bij het boeken mijner kamer bijvoorbeeld niet verteld dat er in het drie verdiepingen tellende hotel op de tweede verdieping grondige en derhalve uiterst luidruchtige afbraak- en heropbouwwerken aan de gang zijn, vanaf halfacht ’s ochtends tot zeven uur ’s avonds. Moge hun carrière nog korter zijn dan mijn nachtrust.

Zo. Dan ga ik nu, met uw permissie, even wat slaap inhalen.

Advertisements

From → Uncategorized

One Comment
  1. Hahahaha, beste travel blog ever

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: