Skip to content

Column 621

April 16, 2016

BEKENTENIS VAN DE WEEK

Soms is, net als bij minister Galant, ook mijn positie onhoudbaar geworden. Dan leun ik stiekem iets meer tegen de toog.

Een minister heeft geen toog. Een minister moet het met veel minder stellen, qua steun. Kabinetsmedewerkers? Huurlingen. De administratie? Baronieën. De partij? Vazallen. De premier? Vorst. Het volk? Meute. Een minister is veelal een dolende ridder, die leeft van z’n zwaard en somtijds een koortsdroom. Men kan het goede nastreven, doch doet zulks steevast met het kwade als een te duchten reisgezel.

Jacqueline Galant behoeft medeleven noch hoon. In haar mediocre ministerschap was ze de emanatie van de partijpolitieke gedaante die democratie bij gebrek aan beter aanneemt, in haar falen was zij des mensen – men vergeet het weleens. Jacqueline Galant heeft zich, net als vaak velen onder ons, verkeken op de waarheid. De waarheid is geen werktuig, dat men naar believen bij het groot huisvuil zet, de waarheid is materie. Zij laat zich boetseren, plooien, smelten, doch verdwijnen doet ze niet. Vroeg of laat sijpelt ze door, of wordt ze door het raam op straat gegooid – er bestaat niet zoiets als ongedeelde waarheid.

Doch genoeg vrijblijvend gekwek, terug naar de wrange realiteit. De minister is omgevallen, door de verveelde kroegbaas en een grinnikende stamgast in de gauwte naar buiten gedragen en – een eindje verder in de straat – op de stoep gelegd. Tegen de tijd dat de kroegbaas z’n bomvolle tapperij weer binnenstapt, is de plaats van de minister aan de bar al ingenomen – het was even dringen. Alle hoofden draaien naar hem, het jolig geroezemoes verstomt, en plots is het doodstil. Daar gaat m’n omzet, denkt de kroegbaas zorgelijk. Zenuwachtig pulkt hij aan z’n snor.

Dan weerklinkt plots krachtig: “Allez, patron, ’t is een rondje van mij!” Gejuich barst los. Dankbaar knikt de kroegbaas naar de premier.

 

BRIEF VAN DE WEEK

Angela Dorothea Merkel, née Kasner

Willy-Brandt-Strasse 1

10557 Berlin

Bundesrepublik Deutschland

 

Sehr geehrte Frau Bundeskanzlerin,

verschoning dat ik hier al meteen het Nederlands gebruik, maar aan die drie jaar Duits op de middelbare school en dat ene jaartje avondschool Duits, diep in de vorige eeuw, heb ik hooguit overgehouden dat ik kan lachen om de grap ‘Wenn ist das Nunstück git und Slotermeyer? Ja! Beierhund das Oder die Flipperwaldt gersput!’, dus daarmee schieten we niks op. Folglich.

U bent, geachte mevrouw Merkel, een pateeke. En dat zeg ik niet alleen omdat ik ooit in een forse documentaire over U heb gezien hoe U zich van grijs Oost-Duits muisje hebt opgewerkt tot de machtigste vrouw van Europa. Dat zeg ik ook en vooral omwille van wat U sinds 2005 met die macht hebt gedaan. Wirksam, dat bent u geweest.

Het heeft Uw land geen windeieren gelegd. Veel sneller dan de andere landen in Europa heeft Duitsland zich hersteld van de amechtige crisis die na 2008 als een tank over Het Avondland heen denderde – Uw land staat immer in de top vier of vijf der economische wereldmachten. Ganz toll.

U hebt evenwel, geachte mevrouw Merkel, Uw macht ook in het belang van Europa aangewend. Weze het vanuit de overtuiging dat Duitsland slechts blijvend kan floreren als Europa floreert, en vice versa. Immers, we hebben honderd jaar geleden gezien waartoe splendid isolation leidt en tegen de stormwind uit het Verre Oosten is geen enkel Europees land in z’n eentje bestand. Einigkeit macht stark en zo.

Bovendien liet u, als volleerde christendemocrate, ook Uw Europees hart spreken toen de recente vluchtelingengolf op gang kwam. Wir schaffen das, sprak u ferm. Niet iedere grote denker in Europa is het daarmee roerend eens, maar Uw grootmoedigheid siert U danig. Sie haben Ihren Hals ausgestreckt.

Die Hals hebt U, geachte mevrouw Merkel, deze week evenwel schielijk ingetrokken nadat een Duitse komiek in een satirisch tv-programma Erdogan had geschoffeerd en de Turkse president gerechtelijke actie had geëist. U hebt daarmee ingestemd. Wellicht is zulks een weloverwogen politiek-strategische keuze en hoopt U – met enige voorkennis – op een juridische sisser in Uw land, maar ik ben een eenvoudige provinciestadsjongen uit België en meine Hose kommt herunter.

Hochachtungsvoll,

Jan Devriese

Advertisements

From → Uncategorized

Leave a Comment

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: