Skip to content

Column 625

May 14, 2016

ZINSDEELTJE VAN DE WEEK

“De privéberichten die je stuurde.”

Schier achteloos stond het daar, in de vrijdageditie van deze krant, samen met 71 andere zinsdelen en zinnen, onder de even ontnuchterende als logische titel ‘72 dingen die Facebook over u weet’.

Ontnuchterend, jawel, want ongemerkt verkeren we met z’n allen bijna voortdurend in een lichte roes – de roes der onstuitbare vooruitgang. Minachtend snuivend hebben we het over primaten die niet digitaal bestaan, meewarig lachend vertellen we verhaaltjes over neanderthalers die pas de e-mail hebben ontdekt en angstig wegduiken bij het vooruitzicht dat ze eerlang misschien zullen moeten sms’en. Ondertussen hoppen we alweer fluks naar een nieuwe applicatie, want hey, je wil niet méé maar vóór zijn en blijven, toch? Constant een ietsiepietsie beneveld graaien we vrolijk in het rond. Kijk ons eens helemaal hipchillcoolquoi zijn! En onze privacy? Ach, ‘ik heb niets te verbergen’.

Nee? Ook niet je privéberichten?

Ik wel – en ik zit niet eens op Facebook. Op Twitter overkomt het me weleens, dat ik ‘DM’, en vaker wel dan niet ben ik daarna een beetje boos op mezelf. Kijk daar toch mee uit, onnozele, brom ik dan op inwendige wijze, een screenshotje is zó gemaakt en dan ben je overgeleverd aan andermans genade – een ‘vriend’ kan in geen tijd een vijand blijken.

Het is geen paranoia, het is ervaring.

Wat er waarlijk toe doet, gun ik de sociale media niet. Wat er waarlijk toe doet, spreek ik uit, in levende taal, onder vier ogen, al dan niet aangekleed. Wat er waarlijk toe doet, is broos en kwetsbaar en heelt o zo moeilijk. Hou het in je handen en koester het. Dát is je echte naaktselfie.

 

VRAAG VAN DE WEEK

Waarom toch, Guy Verhofstadt?

De voorzitter van de liberale fractie in het Europees Parlement riep ons deze week, op de hem kenmerkende voluntaristische wijze, op om de Turkse president te beledigen. Los van het feit dat ik dat een beetje gevaarlijk vond – je weet maar nooit dat ik vandaag de president beledig en morgen door totale waanzin word getroffen en besluit veertien dagen all-in te boeken in een hotel in Bodrum –, leek het me vooral potsierlijk en gratuit.

Je kunt zoiets wel staan roepen vanuit het Erdogan-resistente Europees Parlement, maar echte draagkracht krijgt het pas als je een audiëntie bij het Turkse staatshoofd vraagt en hem vervolgens, onder het genot van een kopje thee en een waterpijpje, enige zorgvuldig gekozen beledigingen in het besnorde gelaat slingert.

Dus: waarom, Guy Verhofstadt? Waarom, gij onbezoedelde dienstmaagd der democratie?

 

BEKENTENIS

Het kan mij geen moer schelen wat pakweg Bart Peeters bij de VRT verdient.

Je zag het zo aankomen: amper had de Raad van State geoordeeld dat de VRT geen goede redenen heeft om niet bekend te maken welk salaris topmanagers bij de openbare omroep incasseren, of daar waren ze al gezet, de politici die in één moeite door meteen ook riepen om totale transparantie. Het volk – lees: ‘wij, politici’ – moet weten hoeveel zo’n Bart Peeters krijgt om op gezette tijden akelig enthousiast grijnzend door het tv-beeld te stuiteren.

Onzin, natuurlijk. (Ware ik niet zo’n welgemanierde kerel, ik schreef: populistisch gekwek.)

Niet Bart Peeters moet worden gecontroleerd, wel de managers die de VRT-overheidsdotatie beheren. Zij moeten worden afgerekend op goed bestuur. Bart Peeters moet worden afgerekend op gegrijns en gestuiter. En als zulks niet langer op de goedkeuring van het volk kan rekenen, zal dat blijken uit de kijkcijfers. Dan kunnen de managers ingrijpen.

Kúnnen, ja. Kijkcijfers zijn niet heilig. Kwantificeerbaarheid leidt hooguit tot valse transparantie. De maatschappelijke relevantie van een honderdjarige geestelijke die al tachtig jaar in een klooster zit te bidden is beslist niet groter dan die van een verpleger die op z’n dertigste sterft. De maatschappelijke relevantie van een openbare omroep vertaalt zich in onder meer het creëren van welbehagen. En welbehagen laat zich niet vatten in tabellen. De manager moet ervoor zorgen dat de rekeningen kloppen, Bart Peeters moet ervoor zorgen dat de harten kloppen.

Advertisements

From → Uncategorized

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: