Skip to content

Column 626

May 21, 2016

BEKENTENIS VAN DE WEEK

Er is, naarmate ik ouder word, steeds meer dat ik niet begrijp.

Doorgaans hindert dat niet, omdat ik, naarmate ik ouder word, me van steeds minder iets aantrek – een soort van genetisch ingebouwde overlevingsstrategie, wellicht, al kan het ook gewoon aan m’n karakteriële somberheid, aangeboren fatalisme en milde misantropie liggen. Ja, ik ben een fascinerend enigma in het diepst van mijn gedachten.

Een enkele keer, echter, hindert dat wel. Speelt het op als een venijnige lumbago, een splijtende migraine, een slechte mossel. Zoals nu, na lezing van het bericht dat de middelbare school Onze-Lieve-Vrouw Presentatie in Sint-Niklaas het dragen van een gescheurde jeans op school heeft verboden.

Mijn onbegrip slaat niet op het verbod – wie bij Club Brugge wil spelen, moet niet opdagen in een Anderlecht-kloffie –, maar op de gescheurde jeans zelve, een hoogst zeldzame combinatie van visuele en morele lelijkheid, die men krachtig dient te bestrijden.

De enige gescheurde jeans die mededogen, ja zelfs respect verdient is deze welke gescheurd raakt door onverdroten arbeid. Bijvoorbeeld in een sweatshop waar men gescheurde jeans vervaardigt.

 

VRAAG VAN DE WEEK

Wat zal het zijn, jongeren?

Op dezelfde dag las ik deze twee berichten: ‘Jongeren protesteren tegen afschaffing 38-urenweek’ en ‘Maggie De Block wil studenten 550 uren laten werken’. Vervolgens moest ik even gaan liggen. En dat zijn dan de jongens en meisjes die voor mijn pensioen gaan werken?

Enerzijds verlangen de jongelui dus maximale flexibiliteit als het erop aankomt hun studentikoze uitspattingen te kunnen financieren – ‘niet langer 50 arbeidsdagen per jaar met misschien maar enkele uren per dag, báh, maar graag 550 uren, vrijelijk te spreiden, zodat we zoveel mogelijk kunnen verdienen, ha ja!’ –, anderzijds wijzen ze de mogelijkheid om werk te spreiden in functie van de noodwendigheid bij de werkgever verontwaardigd af.

Trendwatchers hebben de jongeren van vandaag een naam gegeven: de Z-Generatie. Ik vermoed dat die ‘Z’ staat voor ‘Zaniken’.

 

AANDOENING VAN DE WEEK

De zegeziekte.

Trouwe lezers van deze Bescheiden Prachtcolumn zullen het zich natuurlijk herinneren alsof het gisteren was: in 2004 beschreef ik alhier, naar aanleiding van de zestigste verjaardag van de voetballer Raoul Lambert, de opwinding die zich van mij meester maakte toen ik als knaapje van acht aan de reusachtige hand van mijn peter voor het eerst ‘De Klokke’ betrad.

Vele jaren later heb ik er zelve enkele keren welhaast per ongeluk een voetbal ontuchtig beroerd en daarbij verbaasde ik mij telkens weer over de afmetingen van kwestieuze installatie: enkele gammele paardenstallingen rond een doorploegd akkerland, meer was het niet. Maar het knaapje van acht belandde in een kolkend stadion, alwaar vele duizenden eenvoudige lieden zich schor schreeuwden en zongen, ter aanmoediging van het geliefde blauw-zwart, dat nu eens de slagers uit Luik en dan weer de saletjonkers uit Brussel vrij en onverveerd tegemoet trad.

Men kan het besmetting noemen. Of opvoeding.

Feit is dat ik sindsdien met een somtijds aan dwangneurose grenzende belangstelling de avonturen van Club Brugge heb gevolgd. De eerste titel in vijftig jaar, de glorieuze Europese tijden in de jaren zeventig en tachtig, de ontsnapping aan de degradatie, de eerste Belgische club in de Champions League, het grossieren in bekers, de vrolijke vroege eenentwintigste eeuw – en dan, bám, de grote leegte, de barre tocht door de woestijn, op zoek naar een landstitel, meer dan tien jaar lang. Dat is langer dan de twee wereldoorlogen samen. En dubbel zo erg.

De kampioenenmatch tegen Anderlecht heb ik op tv gezien, in het gezelschap van goede vrienden, onder wie enkele op treurnis beluste Cercle Brugge-fanatici. Meer dan eens dwaalden mijn gedachten af naar de knaapjes van acht in het Jan Breydelstadion, die er aan een reusachtige hand waren binnengewandeld en even later werden meegesleurd in een delirium dat ze, in al hun onwetendheid, voor eeuwig zegeziek zou maken. Ik glimlachte eens. Want dát begrijp ik.

Advertisements

From → Uncategorized

Leave a Comment

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: