Skip to content

Column 630

June 18, 2016

VRAAG VAN DE WEEK

“Wat als uw zoon homo zou zijn?”

Aldus sprak, woensdagavond in het redelijk befaamde tv-programma ‘De Afspraak’, presentator Bart Schols. Hij deed zulks terecht herhaaldelijk, want de aangesprokenen – een imam en een rabbijn – bleven om de kwestie heen dansen als oprechte socialisten om een vetbetaalde bestuursfunctie. Finaal kwamen beide heren niet echt verder dan onsamenhangend gewauwel, dat danig op de lachspieren werkte doch veeleer tot mededogen noopte – mededogen met hun kinderen. Die hebben vaders die door hun zelotisme zodanig geknecht zijn in hun denken, dat er op de vraag ‘Wat als uw zoon homo zou zijn?’ geen even afgemeten als bevrijdend ‘Et alors?’ mogelijk blijkt. Treurnis, uw naam is God.

Let wel, die ‘Et alors?’ lijkt eenvoudiger dan hij is. Hij vergt de moed der overtuiging en de kracht van de hoop – de hoop dat de geaardheid van je kind er oprecht niet toe doet, in de wereld waarin het wordt geworpen. De werkelijkheid is anders. De werkelijkheid is groter dan Bakfietsland.

Het overkomt, wed ik, vrijwel elke mama en papa. Eerst is er de zorg om de kleur van de kaka – is de baby gezond? Daarna volgt de zorg om de radertjes in het kopje – kan m’n kindje naar de gewone school? En dan, bij het kiemen van het eerste schaamhaar en het zachtjes wellen der eerste borstjes, dan is er plots, dwingend, die ene onontkoombare vraag: zal mijn kind voor de venten of de vrouwen zijn? Ach, als het maar gelukkig is, hoor je dan te zeggen, weten mama en papa, maar stiekem betrappen ze zichzelf en elkaar op zorgelijke blikken en gepieker. Je kind kan dan al klaar zijn voor de wereld, maar is de wereld wel klaar voor je kind?

Je weet bijna zeker van niet.

Je weet wel dat je die wereld misschien een héél klein beetje meer klaar voor je kind kan maken, als je, in je hoedanigheid van moreel kompas, op een woensdagavond op tv – de wereld én je kind zitten te kijken – de dwangbuis der religieuze tucht afgooit en onvervaard ‘Et alors?’ zegt. Je doet het niet. Je zwijgt. En in je zwijgen veroordeel je je eigen kind tot zwijgen.

Maar God, die zal content zijn.

 

BRIEF VAN DE WEEK

Aan Fernand Huts

Katoen Natie Luithagen-Haven 9 2030 Antwerpen

Geachte heer Huts,

sta mij vooreerst toe U te feliciteren met Uw zakelijke successen. U nam vijfendertig jaar geleden het kmo’tje Katoen Natie van Uw vader over en wist dat uit te bouwen tot een multinationale onderneming die thans werk verschaft aan zo’n tienduizend mensen. Dat verdient hulde. Als ik vijfendertig jaar geleden een kmo’tje had overgenomen, dan was ik vierendertig jaar geleden failliet gegaan – maar wel een jaar goed gelachen. En het ondernemendste wat ik ooit heb gedaan, is iemands e-mailadres opzoeken, met allesbehalve economische bedoelingen. Om maar te zeggen: ik rommel in de marge, U schrijft heelder hoofdstukken in het boek des levens.

Dat laatste mocht ik ervaren, toen ik U vele lentes geleden kwam opzoeken in Antwerpen, teneinde in deze krant een stuk te publiceren over hoe U met geld omging. Het was een slecht stuk en dat lag niet aan U. Integendeel, ook toen al was U geheel Uzelve: kwiek, alert, gevat, eigenzinnig, ondernemend – kortom, gesneden koek voor de vakman die ik hoopte te worden. (Er resten mij nog enkele jaren.)

Eén ding, geachte heer Huts, hebben U en ik evenwel gemeen: wij halen op gezette tijden de pers. Ik met deze Bescheiden Prachtcolumn, U met Uw onbescheiden Hutsheid. Nu eens jaagt U de natuurvrienden tegen U in het harnas, dan weer de beschermde-arbeidsvrienden, een andere keer omdat U tonnen subsidies binnenrijft dan wel een wereldwijd gegeerd kunstwerkje aankoopt, en thans omdat U weer eens Iets Strafs hebt gezegd: dat het de schuld van de moderne vrouw is dat de man zo weinig aan ondernemen toe komt.

Ik verstout mij, geachte heer Huts, U hier terecht te wijzen. Áls de man al te weinig aan ondernemen toe komt, dan is dat niet de schuld van de moderne vrouw, maar van de moderne man. Wie zich in het ondernemerschap niet geremd wil weten, kiest voor de relationele ongebondenheid – met een beetje creatieve boekhouding is bordeelbezoek een aftrekpost.

Met de meeste hoogachting,

Jan ‘Conster Natie’ Devriese

Advertisements

From → Uncategorized

Leave a Comment

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: