Skip to content

Column 660

March 25, 2017

VRAAG VAN DE WEEK

Hebt u ze bekeken, die beelden van dat slachthuis in Tielt?

Ik niet. Zo’n wegkijker ben ik wel. Ik weet dat vlees afkomstig is van dieren, ik weet dat ze daartoe worden gedood, ik weet dat zulks niet altijd even zachtzinnig geschiedt – trouwe lezers van deze Bescheiden Prachtcolumn zullen zich moeiteloos herinneren dat ik meer dan eens heb geschreven over het amechtig gekrijs van het varken dat bij zonsondergang op de binnenkoer van de boerenhofstee de kop werd ingeslagen; het gekrijs scheurde de schier gewijde stilte waarin ik m’n Latijnse woordjes uit het hoofd zat te leren aan flarden. Mortuus porcus, habemus koteletten.

Koteletten zijn lekker. Let wel: niet zo’n slap lapje dat in supermarkten in watercultuur op isomoschaaltjes wordt gekweekt, maar een flinke knoert, ruim duimdik, met een stevig stuk bot eraan, door de slager met één machtige klap van de streng gescheiden, in hoeveboter gebakken, eerst enkele minuten op een hoog vuur, daarna op een zacht pitje rustig verder gegaard – ja, daar kan ik naar kijken. Maar niet te lang, want anders verknal je zo’n kotelet, en daarvoor is het varken niet gestorven.

Ik heb het ooit geprobeerd, de vleesloosheid. Om de verkeerde reden – een vrouw – en in de verkeerde omgeving: te midden van vele overtuigde vleeslozen. Diepe tristesse werd mijn deel. Daar waar uit eten gaan tevoren een hoogmis van smakelijkheid en gezelligheid was geweest, werd het plots een uitvaartdienst: waar ik ook keek, ik zag louter lieden die in bedrukt stilzwijgen een wortel tot zich namen en deze bedachtzaam wegkauwden. Daarna bogen zij zich een weinig naar elkander toe en prevelden enige zuinige woorden. De laatste keer dat ik mij in die treurnistempel heb gewaagd, werd ik betrapt op een glimlach en staarde iedereen mij verbijsterd aan: eten was ernst en niet gediend van zoveel schaamteloze lichtzinnigheid. Bij het naar buiten stappen negeerde ik het tafeltje met flyers voor macramélessen en holistische workshops.

Nee, ook daar kon ik niet naar kijken.

 

BEKENTENIS VAN DE WEEK

De officiële herdenking van de aanslagen in Brussel is aan mij voorbijgegaan.

Dat was niet uit desinteresse. Integendeel. Ik heb zo’n beetje m’n eigen herdenkingetje gehouden. Aan zee. Samen met zij die op 22 maart van vorig jaar ’s ochtends vroeg in Brussel moest zijn. (Waar precies en hoe – metro? welke metro? –, dat was me ontgaan. Bange, lange, lange minuten – een uur roken en koffie en bloedruis en onmacht.)

Er staat een pittig briesje, maar dat deert ons niet want wij lopen lekker in de zon en het gras onder onze voeten is mals. De hemel is strak helderblauw en de ziltheid van de zee vlakbij danst in onze neus. Monter kwebbelend houden we er flink de pas in. Ik heb een stok die ik van haar geen stok mag noemen en we stappen naar een bunker die ik van haar geen bunker mag noemen, want die bunker heet ‘driving range’ en de stok heet ‘club’, en een ‘bunker’ is hier een put vol zand. Ik moet nog veel leren.

Dat blijkt ook in de driving range. We slaan een halfuurtje ballen: ik als een gek, zij als iemand naast een gek. Haar lukt het prima, ik raak er drie goed. Naeen. Even overweeg ik een ereronde, doch ik ben te uitgeput en m’n arm doet pijn, waardoor ik niet zou kunnen wuiven, naar bovendien niemand, dus laat maar. Plus: hier hoort men een heer van stand te zijn. Geen flurk.

Dan is het tijd voor wat simpeler werk – zo meen ik: balletjes in gaatjes slaan. Minigolf dat ik van haar geen minigolf mag noemen omdat het ‘putten’ heet. Wedstrijdje, maar we gaan niet tellen, zegt ze ridderlijk. Mooi zo, want anders raak ik als kluns meteen ontmoedigd. Bij het derde gaatje – dat ik geen gaatje mag noemen, omdat het ‘hole’ heet – test ik even: ze heeft stiekem geteld. (Ik ook.)

We wandelen terug, slaan de cafetaria – pardon, ‘club house’ – over en rijden naar huis. Dat was mooi. Ik zet de autoradio op. Nieuwsflash. Aanslag in Londen.

Je kunt niet altijd wegkijken.

Advertisements

From → Uncategorized

Leave a Comment

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: