Skip to content

Briljant niks

June 3, 2017

Voor mij staat een gigantische kast zonder deuren, verdeeld in tientallen vakjes waarboven telkens een postcode staat. Naast mij liggen met dubbele elastiekjes bijeengehouden hoge stapels ingevulde overschrijvingsformulieren. Het is de bedoeling dat ik de formulieren één per één bestudeer, teneinde de postcode erop te ontdekken en vervolgens het formulier in het vakje met dezelfde postcode te deponeren. Zal me dat lukken? Voor alle zekerheid wordt het me driemaal uitgelegd. Door drie mensen. Door een typiste, door haar baas, en door zijn baas. Dooreen. Eén ding is me meteen duidelijk: het betreft hier een zaak van het allergrootste belang, waarbij ook maar het minste foutje leidt tot een cataclysme van het ruimte-tijd-continuüm.

‘Ik denk het wel’, knik ik nederig, me bewust van de grootsheid van het moment. Je krijgt immers niet iedere dag de kans om het werk van een klerk over te nemen.

De klerk is met vakantie. Leuk voor hem, vervelend voor het ruimte-tijd-continuüm. Maar gelukkig is er een kereltje bereid gevonden om, onder het toeziend oog van een typiste, een onderbureauchef en een bureauchef, een maand lang elastiekjes los te maken en overschrijvingsformulieren te klasseren. In ruil daarvoor ontvangt het kereltje omgerekend 375 euro. Lekker. Dat is een bromfiets. Tweedehands. In theorie. Als het mag. (Het mag niet.)

Dat ’bereid gevonden’ is overigens niet helemaal correct. Het kereltje is daar neergepoot op voorspraak van z’n vader, die van het bestaan van de vakantiejob op de hoogte was en vond dat het tijd was dat het kereltje in de zomer eens wat anders deed dan briljant niks. Het is tenslotte net zestien geworden. Zestien. Misschien, zo meent de vader, valt er nog iets te redden.

Goedbedoeld, natuurlijk, maar schandalig. Immers, door het kereltje aan dat baantje te helpen, heeft de vader duizenden andere tieners gediscrimineerd, nietwaar, Unia?

Het kereltje is er de vader nog altijd dankbaar voor. Het besefte daar en toen dat er in het leven meer moest zijn dan veertig jaar lang overschrijvingsformulieren klasseren. Lang leve de discriminatie!

Advertisements

From → Uncategorized

Leave a Comment

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: