Skip to content

Spiegel

September 23, 2017

Vroeg of laat overvalt het je. Veelal blijft het bij een flits, die je als een kinderlijke malligheid weglacht; somtijds blijft het hangen, knagend in je kop, vretend aan je vertrouwen; een enkele keer raak je er nooit overheen – er knapt iets, binnenin, en je blijft verweesd achter, starend naar de twee losse eindjes die je in je handen houdt. Er ontbreekt een stukje.

Uniek, dat wil je zijn. Uniek, en vrij. En, vooruit maar, een heel klein beetje verbonden – liefst via de portemonnee. Ze mogen je sponsors zijn, je ouders. Maar voorts moeten ze zich niks in het hoofd halen. Geld is geen pasmunt voor garanties.

Je ouders, ach. Zij kijken naar jou en speuren naar gelijkenissen, jij kijkt naar hen en zoekt de verschillen. Als er één ding is, in het leven, dat waarlijk van tel is, dan wel dit: níét op je ouders lijken. Je valt liever dood.

Maar je valt niet dood. Je blijft in leven en stilaan doemen ze op, de vreselijke, onmiskenbare tekenen dat je wel degelijk de zoon van je vader bent. De nevelen rond de genen trekken langzaam op, en plots staar je ontzet in de spiegel: die neus. Je hebt zijn neus. Of ogen. Oren. Mond. Haar. Of – de gruwel – alles. Je bént hem. Je leven is zinloos.

Later, véél later, leer je dat je leven niet zinloos is. Integendeel, zelfs. In de herkenning, de herkenbaarheid, ligt een aarding besloten, een verzekering dat je een voorgeschiedenis hebt, deel uitmaakt van een verhaal.

Zo’n verhaal willen we allemaal. En liefst niet verzonnen. De schone snee der waarachtigheid valt te verkiezen boven de etterende leugen.

Ja, vroeg of laat overvalt het je. De vraag die alle andere vragen overschaduwt: zijn je ouders je ouders, en zo niet, wie zijn je ouders dan wel?

In ‘De Morgen’ van vrijdag stond te lezen hoe voor het eerst een Belgisch donorkind de identiteit van z’n biologische vader heeft achterhaald via een DNA-databank en stamboomonderzoek. De tijd van zwijgen is definitief voorbij, anonimiteit is voorgoed een illusie. Dit raakt, nee, ís de essentie. De vraag zal blijven galmen. Kijk in de spiegel, politici, en maak werk van een humaan antwoord.

Advertisements

From → Uncategorized

Leave a Comment

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: