Skip to content

Gedoe

December 16, 2017

Bekentenis: ik geef graag cadeautjes.

Mensen die tegen betaling in je hoofd kijken, zullen zeggen dat ik dat doe om aardig te worden gevonden. Die mensen krijgen van mij geen cadeautje.

Toegegeven, cadeautjes voor volwassenen gaan me beter af dan die voor tweejarigen. Dat komt hoofdzakelijk doordat ik me net iets makkelijker kan voorstellen hoe het is om een volwassene te zijn. Van mijn tweejarigheid herinner ik me voorlopig niets. Dat komt pas, zo lees ik weleens in vakbladen, als ik een jaar of vijfennegentig ben. Nu al benieuwd. Wellicht iets met kak.

Aan cadeautjes voor volwassenen zitten twee mooie kanten: enerzijds de erkentelijke glimlach van de begunstigde bij ontvangst van het kleinood, anderzijds de schier militaire operatie die aan de overhandiging voorafgaat.

Jawel, ik ben van de oude strekking: ik peins, overweeg, noteer, bereken, schrap, voeg toe, herbereken, weeg af, beslis en strompel vervolgens de winterstad in, met in mijn hart de moed der goedertierenheid en in mijn ogen de blik der waanzinnigheid, daar ik op het laatste moment het zorgvuldig samengestelde lijstje in de prullenmand heb gegooid, in de overtuiging dat mijn vindingrijkheid mij zal voorzien van een prachtvracht aan cadeautjes zonder schipbreuk te lijden op de verraderlijke klippen mijner talent voor impulsaankopen.

Inderdaad, het is telkenjare een hoogst wonderlijke, voor de toeschouwer ongetwijfeld uiterst vermakelijke vaart.

Om mij heen schudt men, bij het aanhoren mijner avonturen, steevast meewarig het hoofd. Onnozele hals, zo zie ik men denken, al dat gedoe, al die moeite, al dat tijdverlies. Men boldotcomt en feliciteert zichzelf.

Dat lukt mij niet. Ik hou van de valse romantiek die schuilt in het zelf de straat op gaan, in het zelf radeloos rommelen, in het zelf zeulen met veel te zware tassen, in het zelf inpakken – een aandoenlijk gevecht met papier, plakband en krullint dat doorgaans eindigt in het moedeloos staren naar een door tien boldotcomcamions overreden parallellepipedum.

Een cadeautje geven, zo bromt de oude man in mij, is telkens ook een beetje van jezelf geven.

Advertisements

From → Uncategorized

Leave a Comment

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s

%d bloggers like this: