Skip to content

Glimlach

December 23, 2017

Veel is er niet nodig. Een beetje tijd. Een extra centje. Wat goede wil.

Terugblikken hoeft niet. Dat doen anderen voor u. Professionele terugblikkers. Het hele jaar door leggen zij als bezetenen lijstjes aan, maken zij mapjes vol submapjes, broeden zij kippendriftig op formats. Dezer dagen storten zij de zorgvuldig bereide vrucht hunner afwijking over u uit. Moe, maar tevreden.

(Wacht, nee, niet tevreden. Veeleer met forse tegenzin heel even berustend in de zoveelste confrontatie met de eigen onvolkomenheid. En vervolgens er weer tegenaan. Met aandoenlijke verbetenheid. Geloof me, ik ken ze. De ongelukkigen.)

U kunt er eens goed voor gaan zitten, voor zo’n professionele terugblik, bij een geurige bak koffie of een romig ruisende trappist, en zich verbazen over wat u allemaal weer hebt overleefd en de selectiviteit van uw geheugen. U neemt een slok en mijmert een wijle in stille dankbaarheid.

U kunt die hele hap ook feestelijk negeren. U hebt namelijk wel wat beters te doen dan te zwelgen in goedkoop sentiment. U weigert mee te stappen in de hersendodende tredmolen van die perfide schuldinductie-industrie. U houdt de blik strak gericht op wat komt. Achteromkijken is gevaarlijk, als je immer voortraast.

Zelve ben ik niet zo’n voortrazer. Doorgaans zit ik hoog op de zijberm, wijnkoeler bij de hand, in de schaduw van een forse partij hoogstammige vegetatie. Ik kauw op een strootje en kijk naar beneden. Daar spoedt men zich massaal van links naar rechts en van rechts naar links. Er komen brokken van, weet je als ervaren zijbermzitter, brokken en files. Je benijdt niemand. Je haalt het strootje uit je mond en nipt aan je glas. Dan hoor je plots geritsel. Je kijkt om en ziet een merel die, het kraalogig kopje driftig heen en weer draaiend, in schichtige hupjes het gras doorzoekt. Misschien, zo denk je, wil hij m’n strootje wel. Je legt het neer en glimlacht om jezelf.

Zo probeer ik deze feestdagen door te komen, en dat wens ik ook u, trouwe lezer, toe. Glimlachend. Toekijkend. In het moment. Weg van de waan. Weg van het jaar. Onthecht.

Nee, veel is er niet nodig.

Advertisements

From → Uncategorized

Leave a Comment

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: