Skip to content

Kampioen

January 13, 2018

‘Hij is overleden in 2015, zij in 2016. Dat heb ik gezien in de akte’, zegt de man, terwijl hij goedkeurend de gezandstraalde gevel bekijkt. ‘Schoon, hé?’

‘Ach zo. Dat wist ik niet. Ja, schoon’, antwoord ik.

We praten wat over dakgoten en afvoerpijpen. Gaan nog gauw even samen iets controleren, op zolder in het gezandstraalde huis, en dan moet hij ervandoor: een skivakantie laat niet op zich wachten. Ik wens hem een prettige reis. Dat lijkt me gepast. Hij is tenslotte m’n nieuwe buurman.

Nee, ik wist het niet, dat ze overleden waren. Ja, op een bepaald moment was hij er niet meer, en ja, wat later ook zij niet meer, maar overleden? Misschien waren ze naar een rusthuis vertrokken, de ene al wat eerder dan de andere. Misschien waren ze alsnog uiteengegaan. Je leest en hoort zoveel, tegenwoordig, over actieve senioren. Dan ga je niet bij mevrouw aanbellen met de vraag of meneer misschien overleden is. Je wil haar niet horen antwoorden: ‘Overleden? Hij? Dat varken? Was het maar zo! Nee, begot, hij heeft me laten zitten! Voor een jonge del van zestig!’

Plus: we hebben in pakweg vijftien jaar geen honderd woorden met elkaar gewisseld. Vaker heb ik door de dunne muren boven het kraken van de houten vloer gehoord en beneden het stromen van een waterkraantje, dan gewoon, buiten, op de stoep, aan de voordeur, bij stom toeval, hun stem. Ze deden niet fanatiek aan vriendelijkheid. Wel kampioen Nors Kijken.

Ook dat zijn buren. Geen olijke, vrolijke hopsasa’s die je om de haverklap lastigvallen met wafelenbak en tuinpartijtjes, met kroostverhalen en reissouvenirs, met groepsaankoopjes en gezondheidsloopjes. Nee, gewoon sombere, stugge schaduwen van het leven. Je weet niet wat ze meedragen. Welk groot verdriet, welk bitter onrecht ze torsen. Welke strijd ze leveren, wie of wat hun demonen zijn. In welke waan ze zichzelf gevangen weten en zwijgend, gebogen hun scheikundig lot ondergaan.

Het gezandstraalde huis behoeft nog nieuwe ramen en deuren, nutsvoorzieningen en een verse vloer. Dan trekken er mensen in. Van die vrolijke. Die mij zien en denken: daar, de kampioen Nors Kijken.

Advertisements

From → Uncategorized

Leave a Comment

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: