Skip to content

Kiwi

January 27, 2018

Ik zeg nog weleens ‘de Bazar’, of, als ik per abuis in een moderne bui ben, ‘de GB’. Dan bekijkt men mij alsof ik net door een team van doorregende lieden met troffels en kwastjes ben blootgelegd. Een gammel exemplaar van de Homo Precarrefouriensis.

Het is zoals met muziek: de namen branden zichzelf op de harde schijf van je kinder- en tienerjaren. Wat daarna komt, is vluchtig, veelal inwisselbaar. Wie als jongmens Alice Cooper over zich heen heeft gekregen, geeuwde eens verveeld toen een kwarteeuw later Marilyn Manson zich krijsend aandiende. Die plek op je harde schijf was al ingenomen. Hooguit mocht Marilyn even op je bureaublad. Niet ver van het vuilnisbakje.

Je keek je ogen uit, die eerste keer. Alles ter wereld, zo schatte je voorzichtig, bijeen op één plek. Veel mooier kon het leven niet worden. Je fietste erheen, op woensdagmiddag, met een maatje, gewoon ‘eens naar de Bazar’. Niet om iets te kopen, want geld had je niet. Wel om langs de eindeloze rekken te slenteren, elkaar enthousiast aan te stoten en op een blits hebbeding of een vreemdsoortige vrucht te wijzen. Kiwi, begot. Harig ei. Een enkele keer, ook, om een pakje sigaretten in je sok te verstoppen en als de vermoorde onschuld je vrijheid te herwinnen via de Uitgang zonder Aankopen. Even later: een triomfantelijke hoestbui. En daarna muntjes vreten tegen de vieze adem die je thuis kon verraden. (Je verraadde je met je muntjesadem.)

Nog altijd kijk je je ogen uit, nog altijd vind je er alles bijeen. Maar je fietst er niet heen, want dat zou belachelijk zijn, fietsen naar je computerscherm of smartphone. Je keurt, kiest en klikt. Klaar. En alles in een doos voor je deur. Gedaan met de sleur. Je bent van nu.

Carrefour is van toen. Toen groot nog sexy was. Kathedralen voor de kooplust. Voetbalvelden vol parkeerbeton. Tankers die zich moeizaam keren. In verraderlijk meanderende vaargeulen. Vanop de kade kijken we toe, als naar een film. We hebben geen oog voor de figuranten aan boord, die zich vastklampen aan de reling, beducht voor de dreun waardoor ze in zee worden geslingerd. Kijk, zeggen we, vooruitgang.

Advertisements

From → Uncategorized

Leave a Comment

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s

%d bloggers like this: