Skip to content

Aarzelend

November 17, 2018

Hoe doen ze dat toch? 

Telkens weer overvalt mij die vreemdsoortige mengeling van verwondering en bewondering, wanneer mensen over een kwestie van aanzienlijk belang een uitgesproken mening hebben; als ze die mening dan ook nog eens enigszins behoorlijk weten te beargumenteren, val ik helemaal in katzwijm. Hoe doen ze dat toch? Hoe krijgen ze het voor elkaar? Doorgaans kom ik qua kwesties van aanzienlijk belang niet verder dan gedecideerde besluiteloosheid. 

Neem nu de kwestie ‘vingerafdrukken op de identiteitskaart’. De achtbare Kamer van Volksvertegenwoordigers heeft beslist dat het er van komt, vanaf volgend jaar al. In het aanzienlijk belang van onze veiligheid, om identiteitsfraude tegen te gaan. 

Nu ben ik toevallig vóór veiligheid en tégen fraude, dus dat komt goed uit. Ik ben evenwel toevallig ook tégen een bemoeizieke overheid en vóór maximale zelfbeschikking, maar ik slaag er niet in mij over deze kwestie even druk te maken als bijvoorbeeld de heer Matthias Dobbelaere-Welvaert. Deze jurist wil, zo betoogde hij vrijdag koel doch vurig en paginagroot in het redelijk befaamde dagblad ‘De Morgen’, de vingerafdruk-maatregel alsnog via gerechtelijke weg een permanente halt toeroepen. 

Zijn enthousiasme siert hem. Geen betere waakhond dan de bevlogen burger – het schier eindeloze, somtijds tot waanzin drijvende geblaf weze kwestieuze burger vergeven. Een samenleving zonder moeilijke mensen is een makkelijke prooi. 

Mijn bevlogenheid beperkt zich tot de ogenschijnlijke bijzaak. Bij het woord ‘vingerafdruk’ denk ik niet aan misdaad, denk ik niet aan controle, denk ik niet aan het Grondwettelijk Hof. Ik denk aan je eerste vingerafdruk op je eerste lederen voetbal. Hoe je, aarzelend, aanraakte. Tussen glorie en dankbaarheid. Ik denk aan je eerste vingerafdruk op je eerste liefje. Hoe je, aarzelend, aanraakte. Tussen ongeloof en hitsigheid. Ik denk aan je eerste vingerafdruk op je eerste kind. Hoe je, aarzelend, aanraakte. Tussen triomf en weerloosheid. 

Ik denk zelfs aan je laatste vingerafdruk. Hoe je, aarzelend, aanraakt. En, brekend, hoopt dat je wordt aangeraakt.

Advertisements

From → Uncategorized

Leave a Comment

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: