Skip to content

Gloed

December 22, 2018

Het kindeke Jezus komt geen dag te vroeg. Hoog tijd dat iedereen in dit komieke landje zich enkele dagen terugtrekt in de eigen stal en daar, desnoods gesterkt door een hemels visioen of aardse neut, liederen van peis en vree aanheft. (Liefst niet al te luid, want daar komt dan weer burenruzie van.) Vervolgens begeeft men zich aan de dis en doet men zich te goed aan de heerlijkste spijzen, tot men geen quinoa meer kan zeggen. Desgewenst wordt zulks gevolgd door het uitwisselen van genderneutrale geschenken en niet seksueel getinte knuffels. (De zatte nonkel ligt reeds gekneveld in de kelder.) Finaal begeeft men zich welwillend te bed, in de even zoete als argeloze overtuiging dat de nacht soelaas brengt. (Doorgaans brengt de nacht slechts gesnurk en onvrijwillig vochtverlies.) 

De volgende ochtend ontwaakt men verkwikt, een gesteldheid die dra overgaat in lichte euforie wanneer men beseft dat dit een dag wordt zonder gele hesjes, zonder politiek theater, zonder pendelprut. Neuriënd verzorgt men de lichamelijke hygiëne, fluitend neemt men de tijd voor de stofwisseling, zingend danst men de trap af. Men drapeert het ontbijt op de tafel en vlindert door de plannen voor de dag. Welhaast extatisch stelt men vast dat er geen plannen zijn. Er moet niks. Niks. Heel even overweegt men een bezoek aan de schoonmoeder. Vervolgens komt men weer tot zijn zinnen. Men schiet z’n jas aan, slaat een sjaal om en stapt de deur uit, voor een gezonde wandeling nergens heen. 

Wat is het een prachtig jaar geweest, overpeinst men terwijl men een winters vogeltje aanschouwt. Men ziet voor z’n geestesoog Belgische atleten van diverse kunne triomferen en herinnert zich de ietwat overdreven alcoholinname die daarop volgde. Men denkt aan dansjes, gejuich, ontroering. Heel even ontsteeg men het klein zijn, heel even waande men zich plaatsvervangend aan de wereldtop. 

Men glimlacht eens en betreedt schier per abuis een afspanning, voor een glas op de schoonheid en de samenhorigheid. Binnen treft men een oude kennis. De uren verglijden in gloed.

Zulke dagen, lezer, wens ik u toe. Tot volgend jaar.

Advertisements

From → Uncategorized

Leave a Comment

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: