Skip to content

Drama

May 11, 2019

Donderdagavond zocht ik, na alweer een lange dag vol economische meerwaarde toevoegende bezigheden, enige vergetelheid in een veel te late pizza en een uurtje televisie. Ik zapte naar Canvas, in de hoop eindelijk eens een documentaire over Hitler te zien, maar belandde midden in een voetbalwedstrijd. Gelukkig bleek het om Chelsea-Frankfurt te gaan, zodat men desgewenst, om in de sfeer te blijven, toch af en toe ‘vuile moffen!’ naar het scherm kon roepen. 

Ik plooide een stuk pizza met de punt naar voren in m’n mond en leunde kauwend op kennerswijze achterover. Komaan miljonairtjes, sprak ik bemoedigend doch enigszins onduidelijk, vermaak mij. Net op dat moment strompelde een miljonairtje mistroostig naar de zijlijn. Het had zich even tevoren, in een poging om een ander miljonairtje de bal afvoetig te maken, zo te zien danig bezeerd en diende de strijd te staken. Beetje sneu, vond ik. “Een menselijk drama”, jammerde commentator Filip Joos, op een toon die in maandenlange revalidatie gedrenkte empathie verried.

Toe maar, Joos, bromde ik, toe maar. Een menselijk drama? Een jonge vrouw die haar verzet tegen verkrachting met de dood bekoopt, dat is een menselijk drama. Haar geliefden die voor immer verscheurd achterblijven, dat is een menselijk drama. Of was je dat al vergeten, in je bubbel van panna’s, panenka’s en pathetiek? Driftig maakt ik aantekeningen voor een genadeloze column.

Toen de wedstrijd afgelopen was – de desgewenste vuile moffen hadden naar goede Canvas-gewoonte verloren – ging ik staan, strekte de stramme leden en blikte mijmerend een wijle uit het raam. Pas na verloop van tijd besefte ik dat er niets te zien was, wegens het neergelaten rolluik. Plots daagde het me: dat rolluik was een metafoor. Telkens als er iets gruwelijks gebeurt, laten we het rolluik der weldenkendheid neer. Tot hier, zeggen we dan ferm tegen de andere, tot hier mag je gaan met je woorden, met je tactloze holle praat, en beter nog zou je zwijgen. 

Voor die aandoening zal wel een wetenschappelijke term bestaan, maar ik hou het op droefdwang. We beloven vertroosting, maar brengen verstikking.

Advertisements

From → Uncategorized

Leave a Comment

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: