Skip to content
Tags

Blablabla

June 29, 2019

Als trouwe lezer van deze bescheiden prachtcolumn weet u het na achttien jaar ondertussen wel: deze mij toebemeten ruimte is een oase van rust, een tempel gewijd aan de innerlijke vrede, een joert voor de nomaden van het hart.

Dat is niet altijd zo geweest. Sterker nog: dat is niet dankzij, maar ondanks mij gebeurd. De verdienste ervoor komt vrijwel louter de tijd toe. De tijd heeft de venijnige pieken van weleer weggevreten, de diepe dalen met dikke donsdekens van berusting toegedekt. Ik ben een oud gebergte. Een gebergte dat zich bijwijlen z’n eigen vervaarlijkheid herinnert, dan eens weemoedig glimlacht en vervolgens weer indommelt, dromend van wufte wolken.

Een enkele keer, evenwel, wordt het oude gebergte ruw gewekt. Dan breekt het vergramd uit z’n gemoedelijke glooiingen los en herrijst dreunend en donderend tot spitse hoogten, als een genadeloze scherprechter. Tot hier en niet verder, freewheelende onverlaten! 

Zo’n enkele keer was deze week, toen ik werd gewekt met het nieuws dat de stad Gent – zoals wij allen weten: een toonbeeld van progressieve samenhorigheid – in haar officiële communicatie haar inwoners voortaan met ‘je’ zal aanspreken, en niet langer met ‘u’. Want: directe communicatie en blablabla en dichter bij de mensen en blablabla en helder taalgebruik en blablabla en blablabla en blablabla. En kielekiele kleutertjes. 

Die ‘je’ is het talige equivalent van de korte broek op kantoor. De teloorgang van de voornaamheid, van de bereidheid om een onderscheid te maken tussen de wei van Werchter en de werkplek, tussen respectvolle terughoudendheid en verschralende vrijpostigheid. 

Nee, men dient anno 2019 zijn mannelijke verwekker niet aan te spreken met ‘Hooggeëerde, teergeliefde vader’, maar evenmin met ‘Dude’. Als er één ding is waarmee wij mensen het verschil kunnen blijven maken, in een wereld waar algoritmen almaar meer te zeggen krijgen, dan is het wel sociale intelligentie. Daarmee word je niet geboren. In de opvoeding is Functionele Nuance een hoofdvak.

Wereld, ziedaar uw vakantietaak. Ik meld mij, ter strenge overhoring, weer in september.

Advertisements

From → Uncategorized

One Comment
  1. Dirk Vanmeenen permalink

    Zelfs met hun voornaam ‘uw’ ( 🙂 ) ouders aanspreken, stoort mij….

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: