Skip to content

Brevet

October 29, 2021

‘You have the right to remain silent. Anything you say can be used against you in court.’ En nog een hele rimram erachteraan, terwijl de spreker zijn best doet om je te laten geloven dat hij een echte politieman is. Wie ooit een Amerikaanse film of tv-reeks heeft gezien waarin mensen met hopelijk onklaar gemaakte schiettuigen jongleren, kent die zinnetjes. Halvelings of helemaal uit het hoofd, afhankelijk van je nerdgehalte. 

*****

Om een reden die psychiaters wellicht interessant zouden vinden, schoot dat eerste zinnetje me te binnen toen ik vernam dat de redelijk befaamde tennisser Novak Djokovic niet wil zeggen of hij gevaccineerd is. Dat is persoonlijk en niemand heeft daar zaken mee, voegde hij eraan toe. Wat natuurlijk niet klopt. 

‘Als jij niet gevaccineerd bent, beste Nole’, zo sprak ik hem in gedachten vertrouwelijk doch zorgelijk toe, ‘dan heb ik daar wel zaken mee, want ik zou het niet prettig vinden als ik, terwijl wij samen in de gym aan het werk zijn, je met het virus zou besmetten en aldus je gezondheid en verdere carrière danig in gevaar zou brengen.’ Zoals ik ook graag weet of iemand allergisch voor noten is, alvorens ik een exquise veganistische herfstmaaltijd voor hem of haar bereid. Niets is voor een gastheer zo vervelend als een dode aan tafel.

*****

Vrijwel meteen daarna schoot me nog iets te binnen: mensen die niet willen zeggen of ze gevaccineerd zijn, doen mij een beetje denken aan de jongetjes die in de kleedkamer hun onderbroek en zwembroek verwisselden onder een grote handdoek. 

Tja, ik kan er niks aan doen.

Aan het andere uiteinde van het spectrum had je in zo’n gezamenlijke kleedruimte de aspirant-swaffelaars. Kereltjes die er in hun bijzonder blote flikker rond stuiterden, en schaterden en elkaar met een handdoek op zweepslagen tegen de billen trakteerden. Tafereeltjes die wellicht opduiken in de koortsig-hitsige dromen van overjaarse heren in tweedjas en rijbroek, doch toentertijd louter jongensvermaak waren. 

*****

Zelve bevond ik mij in het moedige midden van het spectrum. Broek uit, slip uit, zwembroek aan en klaar. Ik voelde geenszins de aandrang om met die toch ietwat komieke constructie tussen mijn benen het gild der jonge vendelzwaaiers te vervoegen, maar evenmin was het mijn ambitie om als een rups in het cocon van mijn badhanddoek te staan wriemelen. Nee, de ware uitdaging, die lag daarbuiten, daar in het zwembad, waar de meisjes waren, in badpak verdorie, en vooruit maar, opschieten, weg hier, uit die kleedkamer, naar dat water waarin zeemeerminnen bevallig voorbijgleden en in jou een kriebel teweegbrachten die zich over afzienbare tijd zou manifesteren in een trotse bobbel in je zwembroek. 

Ja, dát was pas een brevet.

From → Uncategorized

4 Comments
  1. Trikke@outgaarden permalink

    een brevet?
    een oorkonde, meen ik me te herinneren.
    ik zoek na lezing al 10′ tevergeefs naar haar voornaam, gracieus paraderend in zwembad Poseidon in een van de Woluwes, in 1974. wat ik wel weet is dat de dame, wiens achternaam ik me wel voor de geest kan halen, heden ten dage een tripple digit cyfer meesleurt, dagdagelijks.
    vergankelijkheid wordt een trouwe metgezel.

    • Zo gaat dat, jawel. Toch even dit, over die oorkonde: een brevet kon je op je zwembroek laten naaien – bij voorkeur als je ‘m niet droeg.

  2. Geen notenallergie! 😜

Trackbacks & Pingbacks

  1. Alles dat je nodig hebt, is één antivaxxer (vangst #40) – Aanlegplaats

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: